Θέλω τόσο πολύ να σε βλέπω ... να σε ακούω ... να σου μιλώ... να σου πω : Όσο μου λείπεις μελογχολώ. Τους καημούς φυλλομετρώ... Οσο αργείς... την καρδιά μου τσακίζει θαλασσοταραχή φυτίλι η αγάπη, που μου καίει... Τα βράδυα το κορμί καυτό λάδι η απουσία σου, στης ψυχής μου τη πληγή. Άλλο δεν αντέχω, τον έρωτά σου θέλω... Να στάζει μέλι, γαρύφαλο, κανέλα να μοσχοβολά. Να μου χαμογελούν γλυκά τα μάτια τα μελιά σου... ν ' ανθίζουν λούλουδα, στα χείλη τα φιλιά σου... Τον απέραντο

Τα σύγνεφα της μοναξιάς στο μεσονύχτι ... πνίγουν την ψυχή, της κόβουν την ανάσα, κόμποι στο λαιμό οι καημοί, θολώνουν την ματιά με βροχή. Στο κατώφλι του ονείρου, κοντοστέκεται, η αγάπη σαν σκιά, σαν αερικό περνάει μες τ' άγριο σκοτάδι, κραίνοντας στην καρδιά. Μην περιμένεις τα σύγνεφα να φέρουν καταιγίδα ... Η αγάπη είναι φλόγα ... ο έρωτας φωτιά στα στήθια, καυτή του ήλιου αχτίδα. Αυτό το μεσονύχτι έχει αράξει .. στο πρεβάζι το φεγγάρι, θα ραίνει την κάμαρη χρυσάφι... Δρ

Ας θυμηθούμε μέρες μας... Ας θυμηθούμε στιγμές μας. Κι ας φτιάξουμε μαζί αναμνήσεις μας... Από τα ομορφότερα πράγματα που μπορεί να μας δώσει η ζωή, είναι οι ευχάριστες ανεπανάληπτες αναμνήσεις μας. Είναι οι Φίλοι μας που ξέρουν ν ' ακούνε τα λόγια μας,  να ερμηνεύουν την σιωπή μας. Να μας δέχονται και να μας αγαπούν γι ' αυτό που είμαστε. Ας μην ξεχνάμε τι έχουμε κερδίσει  από τους Φίλους της ζωής μας και  τι τους έχουμε προσφέρει εμείς. Στη ζωή μας όλα τα πράγματα είναι απρ

Ξημέρωσε... η νύχτα ήταν παγερή, η πρωινή πάχνη έχει κρυσταλλώσει και λαμποκοπάει σαν κοφτερό τζάμι, στις πρωινές του ήλιου αχτίδες, που αχνοπροβάλλουν πάνω της. Ο μικρός φτερωτός φιλαράκος μας κουρνιασμένος σ ' ένα κλειστό τριαντάφυλλο είναι ακόμα ζεστούλης. Τώρα το τριαντάφυλλο στο φως του ήλιου έχει αρχίσει ν ' ανοίγει τα βλέφαρά του. Αγουροξυπνημένος τώρα κι ο μικρούλης μας χασμουριέται ωχ, προσπαθεί να τεντώσει τα μουδιασμένα φτερούγια του, που έχουν αρχίσει να

Μη χτίσεις τη φωλιά ψηλά και τηνε γείρει ο κλώνος και θα σου φύγουν τα μικρά αχ, και θα σε πνίξει ο πόνος. Πουλάκι μου, αχ, εγώ θα'χω την έγνοια σου βαθιά μες την καρδιά μου, για σένα θα καρδιοχτυπώ όσο θα ζω ... κι υπάρχω. Ο ύπνος σου να 'ναι ζάχαρη, τ ' όνειρά σου μέλι, με ανθόνερο να λούζεσαι... σαν ήλιος ανατέλλει. Αχ, δώδεκα βρύσες με νερό και τριάντα δυό πηγάδια, δεν θα μου σβήνουν τη φωτιά που καίει στα φυλλοκάρδια. Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹

Στο ανοιχτό παραθύρι της, χάνεται θολό το βλέμμα της, στα χείλη της ζωγραφισμένος ο πόνος απέραντη σιωπή, ερημιά και σκοτεινιά μες την ψυχή της. Αχ, κι αυτή η δύσπνοιά της οργιάζει, κόμποι της φράζουν το λαιμό. Την έχουν τσακίσει τα χτυπήματα της μοίρας, οι πληγές τους ανοιχτές αγιάτρευτες, πληγές που αιμορραγούν. Δεν γιατρεύεται η προδοσία της αγάπης. Ο πόνος της είναι χειρότερος κι από τον θάνατο. Νιώθει τον χρόνο να στέκεται άκαρδος να της κλέβει τ' οξυγόνο της... Να σ

Στο σπίτι μέσα κάθεται ... έρημος ένας γέρος, αργά κυλάν οι ώρες του χωρίς αρχή και τέλος. Μες το καθρέφτη του κοιτά, βλέπει το προσωπό...

Κάθε που έρχεται ο Οκτώβρης σκίζεται η καρδιά ... με πονούν οι αναμνήσεις, η βαθειά τους μαχαιριά. Για σένα Φ ί λ ε Πάμπλο που όσο ζω,...

Κι αυτό το βράδυ, με βρίσκει η νύχτα, να τυρανιέμαι .... να συλλογιέμαι με τη καρδιά να τρέμει.. Έχει απλωθεί ολούθε μου, μια σκοτεινιά,...

Πίσω με γυρνούν τα βήματά μου, στα χώματα τα ευλογημένα, του μισεμού λόγια θλιμμένα, τρυπούν με πόνο την καρδιά μου. Στης πεθυμιάς το...

Πίνακας ζωγραφικής: Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹 Έτσι απλά σ ' Αγαπώ ... Εαυτέ μου σου το λέω ξανά, με τον καφέ μας τον πρωινό. Θέλω...

"Δια ζώσης"θέλω να το ζω..... Το  σ' Αγαπώ μου ... Τα όνειρά μου...  που έκανα μαζί του, Τη χαρά μου  που  οι πόθοι μου ζωγράφιζαν... στα...

Ω !!! οι λεμονιές μου οι δίφορες, κατάφορτες λεμόνια, στολίδια του κήπου μου ακριβά , ανάμεσα στα λούλουδα με χρώματα , αρώματα...

Το απόβραδο ήρθε πάλι της καρδιάς σου ο κλέφτης σαν βαρκάρης... στη βάρκα να σε πάρει να σε πάει σεργιάνι στης αγάπης το αγνάντι. Ω !...

Θάλασσα,💦 σαν κοίταξα τα μάτια σου στα χείλη σου ζωγράφισες το πιο γλυκό χαμόγελο... κι απ ' τη στιγμή εκείνη ... η γαλάζια απλωσιά σου...

Πως ν ' αντέξω καλέ μου πες μου πως.... σε τόση ερημιά που νά βρω το κουράγιο πες μου να κάνω πέτρα τη καρδιά; Ο μισεμός είναι καημός...

Ντύθηκε απόψε αλλοιώτικα, πρώτη της φορά η θάλασσα. Με χρώματα πορτοκαλό"χρυσαφιά μοιάζει πεντάμορφη νεράιδα. Πάλλεται ρυθμικά η καρδιά...

Σαν αποδημητικό πουλί προσμένω να γυρίσεις την αδειανή μας τη φωλιά αγάπη να γεμίσεις. Η νύχτα αστροφώτιστη γλυκιά ονειρεμένη με αρχοντιά...

Δίφορη λεμονίτσα μου της αυλής μου είσαι στολίδι σαν σε κοιτάζω το πρωί θύμησες με γεμίζεις. Μικρούλα μέσα σε γαστρί σε πήρα ομορφούλα,...

Αν μαζευτούν οι πίκρες σου μελίσσι στην ψυχή σου, αν νιώσει τόση απελπισιά η ραγισμένη σου καρδιά αν σβήνει μες τα μάτια σου του ήλιου...