Κόρη μου ...

Έσπασε κόρη η καρδιά μου,

σαν είδα λάβα και φωτιά

να καίγεται μες τη νυχτιά,

το τραίνο που σ' φερνε κοντά μου.

Τους δρόμους πήρα παγανιά,

άγνωστα μονοπάτια και στενά

Ψάχνω παντού για να βρώ

τα όμορφα μάτια που αγαπώ.

Ρωτάω τους περαστικούς,

τα λούλουδα, τα δέντρα, τα πουλιά

μην είδαν πέρδικα να περπατεί,

πεντάμορφη και λυγερή...

Ρωτάω και τον ουρανό

που είναι μαυρισμένος

ρωτάω τον άγριο βορριά

φυσάει δαιμονισμένος.

Ο ήλιος κι αυτός εκρύφτηκε

μες το θλιμμένο δείλι και

η νυχτιά ξαπλώθηκε...

αφέγγαρη, άναστρη και 'κείνη.

Τρέχουν τα μάτια μου βροχή

παντέρημη και μόνη

θαρρώ πως βλέπω μια σκιά

κοντά μου να ζυγώνει.

Αγγελική έχει φωνή,

φτερούγια μου απλώνει

μη κλαις μανούλα μου χρυσή

μη με κακοκαρδίζεις.

Της μοίρας ήτανε γραφτό

η ζωή να μας χωρίσει,

πως να στο πω μανούλα μου,

πως να στο μολογήσω;

Τώρα στα ψηλά αετώματα

θα ζω του Παραδείσου,

Ο δωροδότης μου ο Χριστός

με αγάπη με αγκαλιάζει...

Κάνε το δάκρυ σου χαρά

μανούλα μου εσύ γλυκιά,

πότιζε την τριανταφυλλιά

κοντά στο παραθύρι....

Κι όταν ανθίσει τη λαμπρή

κόψε να φέρεις στο Χριστό,

κλώνους με τριαντάφυλλα

κι

άναψέ μας ένα

καντήλι...

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹