Ακοίμητο καντήλι

Βαριά τα χρόνια κουβαλά,

χιόνια σκεπάσαν τα μαλλιά

στην άχαρη, μουντή ζωή της,

μες την έρμη καμαρή της

με ραγισμένη την καρδιά.

Γερασμένη δεν πρόκαμε 

όσα ονειρεύτηκε να ζήσει.

Εχθρός της ανίκητος ο χρόνος

κι αν τον πολέμησε πολύ

δεν μπόρεσε να τον νικήσει.

Λάφυρο της έχει 'πομείνει,

της Παναγιάς της

το Ακοίμητο Καντήλι.

Γεμάτο λάδι ως τα χείλη,

αναμμένο καίει μερονύχτι,

άσβεστο δεν έχει μείνει.

Στην ταπεινή την προσευχή της,

η ματιά της γλυκά δακρύζει,

το "μέσα της" θερμοπαρακαλεί,

οι ψυχές να 'ρθούν το βράδυ 

να πιούν από τ' Άγιο λάδι.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹