Της γιαγιάς τα ψώνια...

Σε καμαρούλα μια σταλιά

κάθεται μια γιαγιούλα και

συλλογάται με καημό

αχ ,

μια παρεούλα νά'χα κι εγώ

μια κουβεντούλα για να πω...

Τα λιγοστά της τα λεφτά 

μετράει και ξαναμετρά

να πάει στο παζάρι,

τα ψώνια της να κάνει

γάλα και ψωμί να πάρει.

Στου μαντηλιού της τη γωνιά 

κόμπο δένει τα λεφτά

παίρνει το ραβδάκι της

που βοηθάει τη στράτα της

στο σύντομο σεργιάνι της.

Αργά -- αργά το βήμα της

σέρνει κι αναστενάζει...

ανάθεμα τη φτώχεια μου

η μοίρα που μου δώρησε

αχ, 

βάσανα με φόρτωσε...

Στο παζάρι μόλις φτάνει

βλέπει ένα κλουβί

μέσα του φυλακισμένο

στέκει ένα πουλί, κι 

ένας κύριος της φωνάζει...

Έλα γιαγιούλα να χαρείς

το πουλώ μισοτιμής,

Καλημέρα να του πεις,

θα σου λέει "Καλημέρα"

σήμερα και κάθε μέρα...

Πλησιάζει πάει κοντά

κοιτάζει τα όμορφα φτερά,

τα μάτια του τα ζωηρά

την κοιτάζουν πονηρά και

της κλέβουν την καρδιά.

Λίγες μέρες νηστικιά

θα μείνω σκέφτεται η γιαγιά

κοντοστέκει, το κοιτάζει και 

χωρίς σκέψη άλλη

αγοράζει το πουλί

τώρα είναι ευκαιρία

το πουλάν μισοτιμής.

Θα μου λέει Καλημέρα

θα έχω παρέα, θα μιλώ,

την πείνα μου θα τη

ξεχνώ.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹