Την είχε αποτυπώσει στη μνήμη του, κουλουριασμένη στο σκαλοπάτι, με το βιβλίο στην ποδιά και το γάτο να χουζουρεύει στα πόδια της. Θυμόταν καλά το αγγελοκαμωτό πρόσωπο, τη θάλασσα των μαλλιών της και τη λάμψη των ματιών της, που έσταζαν κάτι ανάμεσα στην οργή και τη λαχτάρα, τον έρωτα και το θάνατο. Με ακρίβεια θυμόταν και το σπίτι. Ήταν ένα πανέμορφο τρίπατο σπίτι, που ξεχώριζε για την πέτρινη πρόσοψη, τα ολάνοιχτα πορτοπαράθυρα, το πηγάδι στο έμπα του και μια κατάφορτη νε

Ένα ταξίδι είναι η ζωή και εμείς, ισόβιοι ταξιδιώτες, σεριανάμε βιαστικά με τις αποσκευές, τα εισιτήρια και τα διαβατήρια στο χέρι. Στα πάνινα σακίδια της νιότης μας, χουζουρεύουν ανέμελα όλες οι χαρές, οι Κυριακές και οι γιορτινές μας μέρες και μάς προσπερνάνε βιαστικά, πριν τις χορτάσουμε, με επίγευση γλυκόπικρης σοκολάτας. Στις βαριές βαλίτσες, τις ασήκωτες, τις σακατεμένες από το χρόνο και τις παραγεμισμένες, πείρα και εμπειρίες, βαραίνουν οι αμείλικτες ενοχές, οι δακρύβ

Έσερνε βαριανασαίνονταςτο νιόκοπο έλατο στο πετρωμένο μονοπάτι και με μεγαλύτερη δυσκολία, έσερνε στην πλάτη του τα εβδομήντα του χρόνια. Ένας κατάμαυρος, πένθιμος ίσκιος σκέπασε τον τόπο ολοτρίγυρα, και συγχρόνως άρχισε να αγριεύει η επέλαση του βοριά και να πέφτουν οι πρώτες νιφάδες. Το ξεροβόρι μαστίγωνε μια γυροβολιά τα δέντρα και τα πετρωμένα βράχια και μετά έσερνε την κοφτερή λεπίδα του στο πρόσωπό του και του πάγωνε την ανάσα. Μες στο χιονιά,γεννήθηκες Χριστέ μου, μο

Λέξεις λέξεις λέξεις Λέξεις που συνδέονται που αποσυνδέονται που δεν ταιριάζουν με τίποτα. Ξεφυτρώνουν ολοκαίνουργιες Πεθαίνουν ύστερα από χρόνια ανυπαρξίας Πετούν σε διαφορετικές συνειδήσεις Κακομεταχειρίζονται Καλλωπίζονται Αδρανούν Πανικοβάλλονται και τριγυρνούν υπνωτισμένες μέχρι να βρουν την σωστή δόση Να ξαναβρούν την ενέργεια τους Να επιβληθούν με ένταση 🎋 Να βάλουν ψιμύθια Να φανατίσουν Να προκαλέσουν γέλιο, θυμό ,θλίψη Να αγαπήσουν να πληγώσουν, να χαρούν. Λέξεις λέ

Εικαστικός: ΊΝΑ ΜΕΛΙΔΟΥ 🌹 Η ρημάδα η ζωή έχει πολλές κακοτοπιές, αλλά το πιο ύπουλο σαράκι είναι η κοινωνική αλλοτρίωση, η αποξένωση από το συνάνθρωπο,που εντελώς σιωπηλά και αθόρυβα,αποξεχνά στα αζήτητα και διαγράφει σταδιακά από το κιτάπι της ,αδέρφια, συντρόφους, φίλους και συγγενείς... Σχέσεις,άλλοτε ιερές, που σήμερα αραχνιάζουν..στο κενό κελάρι της καρδιάς και της μνήμης. Εκεί ακριβώς ανάμεσα σε ένα υπερφίαλο εγώ και σε ένα αποξεχασμένο εσείς, απολησμονούνται οι άλ

Σεβαστή μου μητέρα, ελπίζω να σε έχει ο θεός καλά και να αντέχεις εκεί ψηλά τα βάσανα και τη μοναξιά σου. Για μένα μην ανησυχείς, είμαι...

Ζωγράφος:Οσβάλντο Γκουαγιασαμίν Ακούγεται η μπαλάντα των αισθήσεων Το σώμα στον ρυθμό δεν ζητάει την άδεια έχει πλήρη ελευθερία και...

Ασπρόμαυρη φωτό.. σαν όνειρο ,οι δυό σας πρωταγωνιστές σε μία μεγαλόπρεπη τελετή. Εκείνη έλαμπε μες στο πάλλευκο νυφικό της και εσύ...

Μπούκαρες βιαστικά και απρόσμενα και μετά κοντοστάθηκες στο χρόνο να πάρεις ανάσα και στα τσίνορά σου βαραίνουν δάκρυα πολλά ,που μετά...

Αύγουστος ήταν, όταν τη γνώρισε, με το κοντό φορεματάκι της, το ψαθάκι της στο χέρι και ένα γαλάζιο φιόγκο στα ξανθά μαλλιά της. Έσερνε...

Ο κόσμος ολάκερος μία γειτονιά στα ταξίδια μας.. και οι άνθρωποι συνάνθρωποι στην αγκαλιά της οικουμένης.. Όμορφος κόσμος!!! Με τρομάζει...

Καλό Καλοκαίρι σε όλους σας Μαζεύω τα όστρακα,τα βότσαλα και τους αστερίες, πολύτιμη συλλογή του φετινού καλοκαιριού και τα ρίχνω στην...

Μια αναστάσιμη ιστορία Ένα νησί, ένα βραχώδες νησί, σχεδόν ερημονήσι. Οι κάτοικοι λιγοστοί, τους φευγάτισε η φτώχεια, τους αποδεκάτισε η...

Ο αίρων τις αμαρτίες του κόσμου σέρνει υπομονετικά τον σταυρό του στον ανήφορο, βαριανασαίνει, πέφτει, σηκώνεται, καταπληγώνεται,...

Λιάνα Πουρνάρα 🌹 Αύγουστο μήνα κατακαλόκαιρο, στην πεζούλα της αυλής, τρεις γυναίκες στη σειρά, αναζητάνε δροσιά και χαζεύουν τα...

Ένα σπιτοκάλυβο ήταν, που μόλις φαινόταν στο τέλος του δρόμου. Καθώς ο δρόμος κολυμπούσε στα λασπόνερα το χειμώνα και τα αγριόχορτα,...

Είχε και εκείνος μία αγάπη και την έχασε γιατί τον ξέχασε. Ξυπόλητη με ξέπλεκα μαλλιά, με την ανεμελιά στο βλέμμα της και ξεμανίκωτο το...

Φορώ τα μαύρα γυαλιά μου,τους στήνω απέναντί μου στην οθόνη και εισβάλλω προκλητικός λαθρεπιβάτης στη ζωή τους.  Ένα ιδανικό ζευγάρι. Το...

Οι άνθρωποι είναι δέντρα.  Ριζώνουν στο χώμα απλώνουν τις ρίζες τους ολοτρίγυρα, αλωνίζουν με τα πόδια τους τη γη, τους δρόμους, τα...

Οι απουσίες σημαδεύουν τη ζωή μας σαν βολή, που ξέφυγε από σφεντόνα. Σημαδεύουν και πληγώνουν, σημαδεύουν και ματώνουν και μένει νωπή και...