✨ΠΝΟΕΣ ΑΓΑΠΗΣ🌿

🌿Η αλμύρα των κυττάρων μας

έχει τρυπώσει στα γυαλόξυλα

που σμίλεψαν οι οπλές

απ' τα κυματισμένα μας όνειρα...

Θυμούνται οι πέτρες του γυαλού

τα στιβαρά σου χέρια...

εκείνα που με βάφτισαν

στην πυρά που εξημέρωσες...

💛Αγγίζω παντού γλυκιές σταγόνες

απ' το νέκταρ της Αγάπης...

Στα μελωμένα σύκα...

Στη ρητίνη των πεύκων

που υποκλίνονται

στην Ομορφιά της απλότητας...

Στο τραγούδι των τζιτζικιών

που ευκάλυπτο ευωδιάζει...

Στα ορατά κι αόρατα ίχνη

της πορφυρής μας αύρας

που της ζωής τη στάθμη ψήλωσαν...

Κι η πυρωμένη αστρογύρη της Σελήνης

δονείται ακόμη γύρω μας

σε κάθε ψίθυρο του ανέμου...

✨️Τι να γλυκοφιλήσω πρώτα;

Πού ν' ακουμπήσω

τα φλογισμένα μου μάτια;

Κι αυτά τ' αστέρια απόψε...

πώς φωτίζουν έτσι

τα δάκρυα της ψυχής μου;

Πώς να κρυφτούν στη βαθιά τους πηγή

μες το Γαλαξιακό Φως;

💛Θα περιμένω τον Ήλιο...

Πάντα έρχεται στην ώρα του...

μέσα απ' το πιο βαθύ σκοτάδι

της λύπης...

Μια τούφα από τα χρυσά του μαλλιά

φτάνει για να κρεμάσω

τις ανείπωτες λέξεις

στην ευλογημένη ελιά

που αγκάλιασε τρυφερά

το μεσουράνημα του Έρωτα...

🌿Δες!!!Τα γυμνά της κλαδιά

χαϊδεύουν τον αθάνατο

(Τι όνομα κι αυτό...)

που έμεινε μισός...

Εκεί θα σκαλώσω

όλες τις στιγμές που συλλέξαμε

με τη μαγική απόχη της μύησης

στην ατόφια Ύπαρξη...

Θα ταξιδέψουν μαζί του στο Άπειρο

όταν θα ξυπνήσει

το μοναδικό του άνθος...

Τίποτε δεν θα χαθεί!

💛Ό,τι ριζώνει με πνοές Αγάπης...

μεταλαμβάνει αιώνες...

.

.

🌹 Γιούλη Σκορδάκη