Σαν δεν μιλάς...

Σαν λήξει η γιορτή 

Σαν λήξει η γιορτή

και σβήσουν τα φώτα,

εσύ, θα γίνεις σιωπή

θα μείνουν τα χνώτα...!

Σαν θα βγει η νυχτιά, 

θα γίνεις δάκρυ νοτιά.

Αέρας, σύννεφο, σκόνη

εγώ, υποχείριο άχτι,

στου χρόνου τ' αμόνι...

Θα ζήσεις κοντά μου για λίγο

και μετά, όπως πάντα, θα πεις:

"Θα φέξει... πρέπει να φύγω...!

...λυπάμαι.. το φως μόνη θα δεις...!"

Κι εγώ λύπες υφαίνω,

σκιές, σέ, να προσμένω...

Θαρρώ είμαι παιχνίδι!

Δικό σου; της μοίρας;

Τριχιά, παραγάδι,

στα χέρια σας σφύρα...!

Δεν θέλω να είσαι η ανάσα,

που τις νύχτες μου κάνει παρέα...

Να γίνεις θέλω στο φως η ανάσα, 

ζωή μου, η δικιά μας η μέρα...!

Λιλή Βασιλάκη Δαφερέρα 🪽