Συγκάτοικοι είμαστε στου Σύμπαντος χώρου την επικράτεια Στέκομαι δίπλα σου μα στην ουσία βρίσκομαι πολύ μακριά Μεσολαβούν εγωισμοί, πάθη, μίση, η εμμονή της αυτοκαταστροφικής μανίας, ο πυρετός της ασυνεννοησίας Κοίταξε το αίμα μας πώς κοχλάζει και σκορπίζει δυσωδία σε ολόκληρη τη Γη Έλεγχε καλά την αναπνοή σου Τα τείχη γύρω απ' τον καθένα μας είναι γεμάτα ρωγμές και αφήνουν την αποφορά να τρυπώνει στα σωθικά μας Είμαστε είδη υπό εξαφάνιση και οι εξολοθρευτές μας είμαστε εμείς

Άκου της αποκριάτικης παρέλασης τους άθραυστους αλαλαγμούς Κοίταξε τα ηχοχρώματα των πυροτεχνημάτων, όταν εκρήγνυνται Ντύσου με την στολή του αρλεκίνου ή του κλόουν Πασπάλισε την με τη χρυσόσκονη των ονείρων σου Κρύψε αδιαμαρτύρητα την πικρή λογική του χθες στο πιο μυστικό συρτάρι του μυαλού σου Θυμήσου τα πρόστυχα άσματα που τραγουδούσες καθώς βυθιζόσουν κάποτε στο αψεγάδιαστο σκοτάδι της πλανημένης ζωής σου, σε ονειρότοπους που ποτέ σου δεν έζησες Μέσα στην παράξενη οχλοβοή

Στις μεγάλες αποικίες που κάποτε θα κτίσουμε μαζί, με την αγάπη μας θα μετριούνται οι αποστάσεις Ανάμεσα στα ουράνια σώματα θα φτιάξουμε γέφυρες για να επικοινωνούν τα κορμιά και οι επιθυμίες μας Ήλιος και Γη, Άρης και Αφροδίτη θα γίνουν αντικατοπτρισμοί των δικών μας σωμάτων σε λαμπρές τροχιές γύρω απ' το χάος Αλλόκοσμοι κυνηγοί θα μας κοιτούν σα θηράματα, επιζητώντας να θρέψουν τη φρικτή τους λαιμαργία για μίσος, εκδίκηση, πολέμους μα εμείς θα ορθώσουμε επουράνιες πολιτείες

Ω, εσείς που ταξιδεύετε μέσα στην αιώνια νύχτα άνδρες και γυναίκες δεμένοι με τις ανθισμένες προσδοκίες για μι' αλλοιώτικη ζωή μπροστά...

Θα ήθελα για πάντα στο διάστημα να ζήσω, να μην είχα ποτέ γίνει θύμα των γήινων καιρών, να μην είχα γνωρίσει ποτέ την απέλπιδα αυγή της,...

Είμαι φυλακισμένος ανάμεσα σε αστεροειδείς και παραστρατημένους κομήτες Στρέφομαι σα σβούρα γύρω από ετοιμοθάνατα άστρα που εγκλωβίζουν...

Με μανία και πάθος επιδιώξαμε να ζωντανέψουμε τα όνειρα μας, να προχωρήσουμε σε ουράνιους δρόμους αγνών προορισμών Με ανίατο πάθος...

Ένα απλό ταξίδι στο άπειρο χωρίς θόρυβο, χωρίς αποχαιρετισμούς, ένας απόμακρος θάνατος με ημερομηνία λήξης Η σκόνη του διαστήματος μας...

(Πεζό ποίημα εμπνευσμένο απ’ το ποίημα του Κ. Π. Καβάφη «ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ»») Το όνειρο είναι η κίνηση, η πορεία προς τα...

Συμπαντικό ταξίδι Ποιο ταξίδι σε ποιο Σύμπαν; Ένα ταξίδι είμαι ολόκληρος ανάμεσα από άστρα και πλανήτες, από κοσμικές αυγές και ανεξίτηλη...

Ήρθα και πάλι εδώ στο μεγάλο δρόμο του Ουράνιου Βασιλείου, προσμένοντας τον Χριστό να φανεί καβάλα σε πώλο όνου κι ευλογώντας τα πλήθη...

Ποτέ δεν κοιμούνται ήσυχα τ' αστέρια των παιδικών μας ονείρων Ακόμη και όταν δεν παραδινόμαστε στο Μορφέα μας κυκλώνει η μνήμη τους Τις...

Ταξίδεψα κάτω απ’ τις αψίδες του πόνου Στάλαξε στην καρδιά μου ζεστή η πίκρα, ποτάμι...

Ήταν ωραίος ο πλανήτης που μας υποδέχθηκε κάτω απ' τον ήλιο του τελευταίου ταξιδιού μας στο διάστημα Σε όαση μεταμορφώθηκε ...

Με άγρυπνα μάτια παρατηρώ τον ουρανό Από εκεί προσμένω να εισβάλεις στο δικό μου κόσμο με την απερίγραπτη ομορφιά σου γυναίκα του...

ΠΟΙΗΜΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ Σ' ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΒΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΒΙΑΣΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ Έφυγες βιαστικά για τις κοιλάδες...

Σκοτεινές στιγμές μέσα στο απρόσωπο Σύμπαν διεκδικούν τα όνειρα μου Ποθώ τις αναμνήσεις που ποτέ δεν ήταν δικές μου Σε άλλη μορφή του...