✨Χρειάζομαι το φως· όχι εκείνο που καίει, μα το άλλο, το αθώο, που στέκεται στις άκρες του βλέμματος σαν υπόσχεση. Ένα φως που να μη...

Η φωνή της άπνοιας Δεν είμαι πια σκέψη, μα η άπνοια μετά την καταιγίδα σου. Ήρθα αθόρυβα, όχι με βία μα με βλέμμα παλιό και άγγιγμα που...

Η ευτυχία είναι σαν μια αχτίδα φωτός που τρυπώνει απ’ το παράθυρο νωρίς το πρωί δεν κάνει θόρυβο, δεν προειδοποιεί, απλώς εμφανίζεται....

Ξέχασα να σου πω, πως η σιωπή δεν είναι κενό είναι το βάρος των λόγων που δεν ειπώθηκαν, ο χρόνος που κυλάει και δεν αφήνει ίχνη, παρά...

Σαν πέταλα ρόδων αμάραντων οι αταξίδευτες άκρες  των δαχτύλων σου. Ανεπούλωτες πληγές οι διέσεις του κορμιού, που ο ήχος τους ξοδεύτηκε ...

Δε λύγισε μπροστά στον χρόνο, δε σιώπησε μπροστά στον φόβο στάθηκε αγέρωχος, δέντρο φλεγόμενο δεν το λύγισε ο άνεμος ούτε το έσβησε η...

Η φιλία είναι ίσως η πιο πολύτιμη και ανεξήγητη σχέση στην ανθρώπινη εμπειρία. Δεν έχει το βάρος των οικογενειακών δεσμών, ούτε τη...

Γυναίκα Άγγιξε τα μαλλιά που ανέμιζαν. Το πρόσωπο του βυθίστηκε στο άρωμα που ανάδυε από τον πάλλευκο λαιμό της. Με τα ακροδάχτυλα του...

Στα κύματα τρέχει, γελά δυνατά μια πειρατίνα με κόκκινα χείλη και βλέμμα φωτιάς Σαλεύει τη νύχτα με χάρη κρυφά Γελάει, χορεύει, σηκώνει...

Ο έρωτας γέλασε Και ξύπνησαν οι άνεμοι ξεχύθηκαν στις πλατείες στροβιλίζοντας τα φύλλα σαν σε γιορτή. Ο έρωτας γέλασε Κι έγιναν τα...

Γυναικείο σώμα, κύμα γλυκό, πέτρα λαξευμένη  σε σμιλεύει το χάδι σε πλάθει ο πόθος  και εγώ ταξιδιώτης στο φως των λαγόνων σου  σε...

Η ζωή είναι ένα συνονθύλευμα συμβάντων, που συχνά δεν ερμηνεύονται αλλά προκύπτουν τυχαία, όπως και η γνωριμία τους. Η συνάντηση τους...

Σαν γυπαετός περιμένεις, με νύχια γαμψά, να κατασπαράξεις τη βορρά σου. Σαν άλλο είδος οντότητας εσύ ρημάζεις αμετανόητα τις κατακτήσεις...

Σ’ αγαπώ, όπως αγαπά ο άνεμος τη σιγή, καθώς περνά ανάμεσα απ’ τα φύλλα, που θροΐζουν απαλά. Σ’ αγαπώ, όπως η βροχή αποζητά να ξεδιψάσει...

Σεντόνια λευκά, διάτρητα διαφανείς συντροφιές φαντάσματα αιωρούμενα στις σκαλωσιές της νυχτερινής συμφωνίας των αστεριών. Η Αστάρτη σαν...

Στα Ίχνη του Άδειου Χρόνου Μέρες και νύχτεςπερπατώ στις σκιές των ανείπωτων λέξεων,εκεί όπου τα όνειρα ξεφεύγουν σαν καπνός από τα...

Τρέχει σα μικρό παιδί σταλάζει μέρα με τη μέρα σα σταλακτίτης… παίρνει σχήμα, δίνει νόημα στα όνειρα, ανανεώνει το οξυγόνο, σκορπίζει...

Απόψε σ’αποχαιρετώ… Αγγίζοντας τις μνήμες, γελώντας με τις νύχτες σου, κλαίγοντας κάποιες μέρες . Σκυθρώπιασες, χαμογέλασες, μου έφερες...

Σα στρόβιλος όρμησες, αντίδοτο στη μοναξιά. Ακαταπόνητος εραστής προσφορά στην ηδονή. Σα το νυστέρι χάραξες το ανύποπτο δέρμα, Τα...

Γυναικείο κορμί, μονοπάτι και ρίζα, μοιάζεις της γης, όπως μου δίνεσαι έτσι. Το δάσος του κορμιού σου, η ανάσα της γης, και κάθε σου...