Καλήν εσπέραν άρχοντες..

Ξανάρθαν, όπως κάθε χρόνο, φέρνοντας μαζί τους τη λάμψη από τα ολοφώτεινα  λαμπιόνια και τις χρυσοκόκκινες γιρλάντες,  που γεμίζουν τις πόλεις με μια ψευδαίσθηση γιορτής και ξεγνοιασιάς. Τα κλαδιά των δέντρων λυγίζουν από το βάρος των πολύχρωμων στολιδιών τους και η ατμόσφαιρα γεμίζει με την υπόσχεση της χαράς και της ελπίδας. Όμως, πίσω από την λάμψη αυτή, η πραγματικότητα είναι τόσο, μα τόσο, διαφορετική. Η ηχώ των πολέμων και της καταστροφής εξακολουθεί να αντηχεί, υπενθυμίζοντας μας ότι για πολλούς ανθρώπους, το φως των Χριστουγέννων είναι κάτι μακρινό κι αδύνατο να το αγγίξουν. Η πολυτελή εξωτερική όψη της γιορτής κρύβει την σκληρή πραγματικότητα των παιδιών που αγωνίζονται να επιβιώσουν, των γυναικών που πέφτουν θύματα βίας, και των ανθρώπων που παλεύουν με τον πόνο και την απώλεια. Πώς να νιώσουμε την χαρά όταν, στο βάθος, οι καρδιές μας κλαίνε για τους άλλους; Και καθώς τα χαμόγελα των παιδιών ανταγωνίζονται τους ήχους του πολέμου στις οθόνες μας, η αντίφαση γίνεται ακόμα πιο έντονη. Οι ηγέτες που υποκριτικά χαμογελούν και μοιράζουν ευχές για ειρήνη, έχουν μυαλό και χέρια βουτηγμένα στις αμαρτίες της ματαιοδοξίας,  της εξουσίας και της εκμετάλλευσης. Έτσι πλάθουν έναν κόσμο που δείχνει να παραμένει αμετάβλητος. Κι ενώ τα δέντρα στολίζονται και οι δρόμοι φωτίζονται, ο κόσμος μας εξακολουθεί να πλημμυρίζει με μίσος, φθόνο και βία. Η ελπίδα της ειρήνης που προβάλλεται στις κάρτες και δώρα δεν είναι παρά μια ματαιότητα, όταν παραμένει απλώς μια υπόσχεση χωρίς πραγματική δράση. Ο πόλεμος και η βία δεν περιμένουν τις γιορτές, για να εκδηλωθούν, και ο τρόμος δεν σταματά, όταν έρχεται το φως των Χριστουγέννων. Τα Χριστούγεννα, με όλη τους τη φωτεινότητα, μας καλούν να αναρωτηθούμε πόσο αληθινά μπορούμε να νιώσουμε την ειρήνη σε έναν κόσμο που είναι τόσο γεμάτος τραγωδίες. Το φως των Χριστουγέννων είναι όμορφο, αλλά είναι και απατηλό, καθώς κρύβει για λίγο μόνο την αληθινή εικόνα του κόσμου μας. Η ανάγκη για αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση και συμπόνια είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Τα πολύχρωμα λαμπιόνια που φωτίζουν τις νύχτες ας γίνουν σύμβολο της ανάγκης μας να φωτίσουμε όχι μόνο το σκοτάδι γύρω μας, αλλά και τις καρδιές μας, για να μετατρέψουμε τη βία σε αλληλεγγύη και τον πόνο σε ελπίδα. Τα Χριστούγεννα είναι μια εποχή που, αν και γεμάτη αντιφάσεις, μας προσφέρει την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε την αληθινή αξία της αγάπης και της ανθρώπινης καλοσύνης. Ας μη μένουμε μόνο στη λάμψη των στολιδιών, αλλά ας προσπαθήσουμε, με κάθε τρόπο, να κάνουμε τη γιορτή αυτή κάτι περισσότερο από μια γιορτή κατανάλωσης και εντυπώσεων. Ας είναι μια γιορτή που μας ενώνει, μας θυμίζει τη δύναμη της ανθρωπιάς, και μας καλεί να δημιουργήσουμε έναν κόσμο πιο τρυφερό για τα παιδιά μας, πιο δίκαιο, πιο ειρηνικό. Γιατί το πιο όμορφο «φως» δεν είναι αυτό που φαίνεται στην επιφάνεια, αλλά αυτό που εκπέμπεται από την καλοσύνη των ανθρώπων, όταν αποφασίζουν να κάνουν τη διαφορά.

Μαρία Καραθανάση 🌹