Έχει δική της γλώσσα η σιωπή...

Τι σιωπή είναι αυτή

σπαράζει μέσα της,

ξερνάει το φως

ρουφάει το σκοτάδι

αφήνεται στην γωνιά της,

Τι βαριά σιωπή είναι αυτή

δεν την ρωτάει κανείς,

κρατάει την αναπνοή της

και περπατάει γυμνή,

σταυρώνει τα πόδια της

κάνει το Σταυρό της, γέρνει

το κεφάλι πίσω στον τοίχο,

ανοίγει η αυλαία μπροστά της

με το ίδιο έργο θεατής με τον

τίτλο <"έχει ο Θεός αύριο" !

Κατερίνα Ηρακλέους 🌹