Ο χορός του πλάστη

Είναι κάποιες μυρωδιές

και γεύσεις

που όταν τις νιώθω, όπου

κι αν βρίσκομαι

σαν χρονοκάψουλα με

αρπάζουν απαλά

μεταφέροντάς με σε μια

μακρινή κουζίνα.

Η μητέρα, με τα μανίκια

σηκωμένα,

και τα χέρια γεμάτα αλεύρι,

άνοιγε αραχνοΰφαντα

φύλλα με τον πλάστη,

στριφογυρνώντας τον

με χορευτικές κινήσεις,

και τα άπλωνε στο

λαδωμένο ταψί.

Κι εγώ δίπλα στριφογυρνούσα

με την ξύλινη κουτάλα

το γάλα

με τη ζάχαρη και το

αλεύρι,

ώσπου να ξεχυθεί μια

υπέροχη μυρωδιά,

να αρχίσει να πήζει, να

δυσκολέψει το ανακάτεμα

ώσπου να αναδευτεί η

επιφάνεια της κρέμας

από μπουρμπουλήθρες

που έσκαγαν

με μικρούς χαρακτηριστικούς

ήχους.

Ύστερα να μπουν τα αυγά

κι έτοιμη πια

να προστεθεί στο ταψί,

πάνω στα φύλλα

και να δημιουργηθεί ο

κόθρος

από τα διπλωμένα φύλλα,

που στεφάνωναν την κρέμα.

Η γαλατόπιτα έμπαινε

στον ζεστό φούρνο,

και μοσχομύριζε το σπίτι,

λαχταριστή μυρωδιά

Νίκη Μαντζαβίνου 🌹