Μια η Άνοιξης

κανένα μπαλκόνι δεν

είναι μικρό,

ένα μπαλκόνι να έχεις

είναι αρκετό,

τα βλέπεις όλα από ψηλά

και τα χαϊδεύεις με το

ανίκητο βλέμμα,

το έφτιαξες με μεράκι, το

έκανες μια μικρή όαση,

στους τοίχους κρέμασες

γλάστρες με πολύχρωμα

λουλούδια της άνοιξης,

στις τέσσερεις άκρες της

μικρής βεράντας έβαλες

ψηλά πήλινα με ανθισμένα

κρινάκια,

ένας παράδεισος

μοναχικός, αγαπημένος,

όταν κάποιες φορές όμως

η μοναξιά φιλεύει λίγες

φίλες πολύ αγαπημένες,

η θύμηση γίνεται δροσερό

αεράκι, με ένα κουταλάκι

γλυκό του κουταλιού,

να ξυπνά όλα τα ηλιόδωρα

χθες αλλά και την γαλήνη

του σήμερα που ο χρόνος

του Θεού μαλάκωσε

και ηλιοφώτισε ξανά

την ζωή στο μικρό

μπαλκόνι!

ένα μπαλκόνι,

δύο καρέκλες,

μία καρέκλα,

μία ανατολή,

ένα ηλιοβασίλεμα,

είναι η ζωή του ανθρώπου!

Λευτέρης Σιώμος 🪽