"Μέριασε βόμβα "

Μέριασε, βόμβα...

Μέριασε βόμβα, μην διαβείς ...!!

Ψυχές απ' τα παιδιά μην πάρεις!

Εκεί που πας, είναι σχολειό...

Μικρά κι ανίδεα παιδιά,

δεν ξέρουν τ' όνομά σου,

κι ούτε την τρομερή θωριά σου...

Σήμερα μάθανε τη λέξη "σ' αγαπώ "

Απ τ' άπραγα τα χείλη τους,

την όμορφη λαλιά μην πάρεις..

σαν σπουργιτάκια στη φωλιά,

ακούς πως τιτιβίζουν ;

Και πως το σ' 'αγαπώ ,

με τι ομορφιά διατρανίζουν;

Μέριασε βόμβα, μην διαβείς...

Τον ξάστερο ουρανό τους, μην σκοτίσεις

κι όλο το φως απ' τις ψυχές τους σβήσεις...

Μη τις καρδούλες τους φοβίσεις

κι όλα τα όνειρα συντρίψεις...

Μέριασε βόμβα! Μέεεριασε...!

Κοίτα, η πλάση λουλουδιάζει

κι αρώματα γύρω ευωδιάζει...

Κοίτα... δες κι ο Μάρτης, είναι εδώ...

Ειν' άνοιξη φωνάζει.

Δεν ξέρει τι σκιά τον σκιάζει ...

Ανύποπτος ανθεί

στης μυγδαλιάς τα κλώνια

και στους αγρούς

σπέρνει τα σπόρια για μυρώνια...

Μη θες της γης τον οργασμό να ανατρέψεις

και κάθε πνοή από τα όντα να στερέψεις...

Μην θες να την μαράνεις,

μην τάχα με θάνατο τη ράνεις ...!

Μέριασε, βόμβα μην βιαστείς,

το θάνατο να σπείρεις

κι ύστερα πάνω στις ψυχούλες τους,

γι ανάπαυση σου γείρεις..

Ξεστράτισε, μην σκάσεις..

Δεν φταίω εγώ !!

Εγώ είμαι εν' άψυχο "ον"

Εγώ είμαι μέταλλα σωρό,

Δίχως ψυχή, δίχως παλμό,

στα χέρια τους παιχνίδι άβουλο,

ένα παιχνίδι κουρδιστό

κι έχω εντολή ψυχές να πάρω.

και τάχιστα στον Αδη ν' αριβάρω...!

Μέριασε βόμβα, να χαρείιιιις !!....

Δες με, η Ειρήνη, είμαι 'γώ!

Δες, δάκρυα απόγνωσης πως χύνω

κι όλα τα σωθικά απ' όνειδος ξεχύνω...

Η Ειρήνη είμαι εγώ...

Ξεστράτισε, μην τις ψυχούλες

σαν τα κουρέλια σκίσεις...

Με ανάστροφη διαδρομή

στους αλαζόνες εχθρούς μου να γυρίσεις...

Αυτούς που σ' έστειλαν εδώ,

Αυτούς, σαν βόμβα , από τον πάνω

κόσμο ν' αφανίσεις..!

Μα ήταν μέταλλα σωρό,

ένα παιχνίδι για μεγάλους κουρδιστό,

δίχως ψυχή... δίχως παλμό ...

Δεν είχε ώτα ούτε βαθμό.... 💔

Λιλή Βασιλάκη Δαφερέρα 🌹