Θεσσαλονίκη 🪽

Μοιάζεις γριά ξεδοντιάρα

Τροτέζα που ξέμεινες από

νταβατζή

σε κτίρια φαντάσματα με

απόκοσμες αλλοτινές βουές

Εδέσσης και Βίκτωρος

Ουγκώ γωνία

Μυρίζεις κάρι και κάτουρο

και σέρνεις τα πόδια σου,

σαν τη Μάρω

στα καλντερίμια πίσω απ’το Γιαχουντί Χαμάμ

και μετά στο Καπάνι

Έμποροι διαλαλούν την

πραμάτεια τους,

τσουγκρίζουν ποτήρια στα λιγδιασμένα ταβερνάκια

κι εσύ, με σκυμμένο κεφάλι προχωράς

Φτάνεις στο Μπιτ Παζάρ

Παίζεις με τη σπασμένη

κούκλα

Ξεφυλλίζεις παλιά, σκονισμένα βιβλία

Σφίγγεις στην παλάμη σου

μια δεκάρα

και τη χώνεις κρυφά στην

τσέπη

Τελειώνει η μέρα κι αποζητάς

κάπου να γείρεις

Νυχτώνει κι είναι μακριά

η Ευαγγελίστρια

Βγάλε τα στραβοπατημένα

παπούτσια

Τυλίξου με το τρύπιο

πανωφόρι

Αφουγκράσου τον απόηχο

της δόξας

κι αποκοιμήσου κάτω απ΄ το

Γιλάν Μερμέρ

Τα όνειρα στη σκιά της

Ιστορίας θα σε λυτρώσουν

Γνωστή στους μεγαλύτερους σε ηλικία Θεσσαλονικείς, ζητιάνα που κινούνταν στο κέντρο της πόλης

Στήλη των όφεων, μαρμάρινο βάθρο κίονα πάνω στον οποίο στηριζόταν κατά πάσα πιθανότητα κάποιο άγαλμα .

Βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Αγίου Δημητρίου, κατασκευάστηκε την περίοδο μεταξύ του 4ου και 6ου μ.Χαι.

Αφροδίτη Διαμαντοπούλου 🪽