Η ζήλια...

Σε γνώρισα να προσπαθείς

τον μύθο του Αισώπου να αλλάξεις.

Να αλλάξεις το αφήγημα...

Με γουρλωμένα μάτια τη σκιά μου να κοιτάζεις,

φουσκώνεις... να της μοιάσεις.

Στηλιτεύεις τον τρόπο που το σήμερα αλλάζω.

Ερμηνευτής της μιζέριας απ' τον βάλτο σου κοάζεις και με δικάζεις.

Ποτέ δεν ζήτησα το νούφαρό σου.

Κι όσο η γλώσσα σου πασχίζει να

ακουμπήσει τον ουρανό μου...

Βάτραχε, πνίγεσαι στον κόσμο τον δικό μου.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος 🔥