Αγγίζω την θάλασσα την ώρα που βρυχάται, τις σελίδες της άμμου που πάνω της γράφονται τα μεγαλύτερα θέλω. Αγγίζω της νύχτας γλυκά νανουρίσματα, παρυφές των ονείρων τις στιγμές που κοιμάσαι. Αγγίζω καρδιές καράβια που αγάπησαν, ναυαγούς σε θάλασσες από μελάνι φτιαγμένες. Σειρήνες που πίστεψες, δάκρυα που αντάμωσαν. Κι όμως το μόνο που δεν αγγίζει η πένα μου είσαι εσύ. Το μοναδικό δεν το αγγίζεις το ζεις μέχρι ο θάνατος να ανοίξει τις πύλες του ποιήματος μας. Χρήστος Παναγιωτό

Τους πολλούς τους γνώρισα μέσα στα άστρα της πόλης. Πίσω από μεγαλοπρεπείς βιτρίνες να διαφημίζουν την πραμάτεια τους μέχρι τα φώτα να σβήσουν. Και έπειτα άλλαζαν εαυτό. Το χαμόγελο ήταν προσποιητό. Έτσι έμαθα. Δεν χρειάζονται πολλοί στην ζωή μου, μόνο όσοι αντίκρισαν και αυτοί το σκοτάδι ανάμεσα απ' τα αστέρια. Χρήστος Παναγιωτόπουλος 🌹

Μέσα απο τις γραφικές γειτονιές της ιστορίας με καλείς. Στολισμένη με τα άνθη της νοσταλγίας με καρτερείς. Το βελούδινο φόρεμα, μου τραβά την προσοχή. Σκαλισμένα κεντίδια, την καρδιά πολιορκείς. Καθισμένη στον τρίποδα προς το μέρος μου κοιτάς. Φωτογραφία που πάντοτε όταν με βλέπει γελά. Την μανιβέλα του χρόνου ξεκινά να γυρίζεις. Περιστρέφοντας ο κύλινδρος μελωδίες εποχής χαρίζεις. Με το "βαλς των χαμένων ονείρων" τελειώνει ο χορός. Μακάρι κάποτε απ' την γειτονιά μου να 'ρθ

Στου κόσμου τα μισά περπάτησα... Ματωμένες ευχές συνάντησα σε κάθε σελίδα που άλλαξα και ντράπηκα για όλους αυτούς που φεύγουν και δεν...

Ο Σκιοπαίκτης ανοίγει τα φώτα...  Αρθρωτές φιγούρες ανέκφραστες περαστικές, παίρνουν θέση στο αθέατο πανί της φαντασίας μιας αυτοτελής...

Θάλασσα και ουρανός τόσο αντίθετες κατευθύνσεις με τόσα κοινά στοιχεία. Χρώματα, ελπίδα... Μία αγάπη αιώνια... Με γυμνό οφθαλμό η...

Φωτογραφίες :Προσωπικό αρχείο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Λίμνες κυλάνε στις πλαγιές. Φλέβες ζωής σε ένα δάσος καταλήγουν. Ψηλόλιγνες...

Χαμόγελα γνέφουνε κάτω απ' τους πύρινους θερινούς δείκτες. Βότσαλα στρωμένα οι στιγμές στα ακρογιάλια της χαράς μου. Τα χέρια αγγίζουν...

Μια τρυφερή εαρινή αίσθηση ευωδιάζει την ψυχή μου κάθε φορά που το κόκκινο βαθύ σου χρώμα αντικρίζω. Ένας μαγευτικός χορός αναμνήσεων...

Η Αναζωπύρωση της ερωτικής επιθυμίας της ζωής λιώνει τους παγετούς των σκέψεων, εμφανίζοντας τα καταπράσινα τοπία ανέλπιστων ονείρων. ...

Μου δόθηκε ένα μυαλό στη γη να περπατήσω. Σκέφτομαι πάντα πριν αποφασίσω... Με σύνεση και υπομονή να μάθω να εξελίσσομαι. Να αναγνωρίζω...

Τυφλός περπάτησε πάνω στις αμαρτίες των άλλων. Συνωστισμός στα σκοτάδια των ονείρων του. Ωχροί καιροί που την ψυχή Του ταλαιπώρησαν....

Μια αρετή στον κόσμο μας γυρεύει το όνομα της. Είδος προς εξαφάνισης η τόση ομορφιά της. Η ειλικρίνεια. Παύω να ασκώ δικαίωμα σε τόση...

Το πρώτο άγχος που συνάντησα ποτέ μου, μα και συνάμα ενθουσιώδεις οι στιγμές μου. Τάξεις που πέρασαν στου χρόνου μου την τσάντα. Παλιό...

Μέσα στο χρόνο ανεξίτηλη αξία. Του Δον Ντιέγκο ντε λα Βέγκα Ιστορία. Μια ιστορία μες το μύθο βουτηγμένη μα με μαθήματα που το παρόν...

Χρήστος: Θα έρθει κάποια στιγμή στη ζωή σου ένας ατίθασος άνεμος που θα ανατρέψει την καθημερινή συνήθεια του νου σου. Μία γλυκιά...

Θάλασσα και ουρανός τόσο αντίθετες κατευθύνσεις με τόσα κοινά στοιχεία. Χρώματα, ελπίδα... Μία αγάπη αιώνια... Με γυμνό οφθαλμό η...