Εκείνος κι εκείνη...

Ένα κενό ανάμεσα τους,

βαθύ φαράγγι εμπροστά τους,

το διάβα απροσπέλαστο,

πονάει η καρδιά τους.

Τεντωμένο το σχοινί,

κρατάνε κάθε του άκρη,

τα μάτια τους θολώνουνε,

στάζει πικρό το δάκρυ.

Σε λάθος σημεία βρέθηκαν,

δεν μπορούν ν’ ανταμώσουν,

στο χέρι παίρνουν το σχοινί,

αδύνατο όσο και να τεντώσουν.

Κόκκινο φώς τυλίγεται,

στη μορφή εκείνου,

κι εκείνη περί λούζεται,

λευκό χρώμα του κρίνου.

Γεννήθηκε η αγάπη τους,

σε λάθος τόπο,χρόνο,

έγινε η απόσταση εχθρός,

τους βύθισε στο πόνο.

Αν και το φαράγγι άβατο,

τα μάτια τους μιλούνε,

και το σχοινί η ένωση,

πώς κάποτε θα βρεθούνε.

Εκείνου...Κτυπά η καρδιά του κόκκινο,

Εκείνης...Κτυπά γαλάζιο τ’ ουρανού,

λευκές ρίχνει ηλιαχτίδες,

δίνει θάρρος στη ψυχή,

εμπνέει με ελπίδες....

Αντρούλα Θεοκλή Νικηφόρου 🌹