Άτολμοι πόθοι 🌹

Σ'αγαπούσα σαν τα άστρα

Και της μέθης ευωδιές

Θα τα σώριαζα τα κάστρα

Να με γυρίζες στο χθες.

Τι να πρώτοθυμηθούμε

Στη ζωή που αντηχεί

Ξαφνικά θα ξάγρυπνούμε

Σ' αναμνήσεις χαραυγής.

Γλύκα έχει, μέλι στάζει

Πλήθος δώρα των χαδιών

Η αγάπη σαν κοχλάζει

Μες στις κόρες των ματιών.

Μάγια είχες ,δίνες ζάλης

Μες στο χρώμα των ματιών ,

Ζηλευτό φιλί και χάδι

Μες τη γεύση των φιλιών.

Οι ματιές πετούσαν σπίθες

Τρικυμίες μαγικές

Μείναν πόθου οι αλήθειες

Σαπιοκάραβα στο χθες.

Της μανούλας ρόδα κήπου

Λείπαν,τα' κοβα εγώ,

Να σου δώσω ήχους,

χτύπους

Μυρωδιές απο καημό.

Σε συνόδευα τη νύχτα

Με το πέρας του χορού

Ερωδιός τα καρδιοχτύπια

Κι' αθωότητα στο νου.

Κι' αν δε βάλαμε τις βέρες

Ειν' η αγάπη ξαστεριά

Πια πλανιέται στους αιθέρες

Έχει ρίζες στην καρδιά.

Μέσα στης καρδιάς τα ρόδα

Που σου χάριζα παλιά

Είχα κλείσει τ'αστρα όλα

Σιωπηλής τόλμης λαλιά.

Καυτερές φλόγες αγάπης

Και αισθήματα φωτιές,

Γίναντ' όνειρα αυταπάτες

Στάχτη σ' άτολμες καρδιές.

Λευτέρης Σιώμος 🌹