Χρειαζόμαστε έναν τόπο για να ζήσουμε
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

- 2 days ago
- 2 min read

Σε κάθε βήμα, μύριες στιγμές προσπερνούν·
κάθε ματιά τελειώνει χιλιάδες χρόνια μετά.
Λυγμοί βαθιοί συνοδεύουν τη σιωπή
κι αμίλητοι, φιλούν παθιασμένα την αυγή στο στόμα.
Λόγια απλά που ο άνεμος σκορπά,
μα η σιγή τις καρδιές δαγκώνει.
Θάλασσα ατάραχη, δίχως πληγή,
κύματα που δεν φουσκώνουν, δεν μιλούν, δεν θυμώνουν—
ένας καημός στα βάθη της ψυχής,
σημάδι μνήμης και ζωής.
Ο άνεμος ψάχνει μες στη νύχτα
να ψιθυρίσει ένα ανθρώπινο «ευχαριστώ»,
μια ανάσα που σβήνει στην πικρή τη λύπη.
Ο χρόνος στέκει ασάλευτος.
Κοιτάζει την καρδιά καθώς ματώνει αργά·
κάθε κραυγή, το δίκιο των βουβών.
Έναν κόσμο για να κατοικήσουμε ζητάμε:
μια σκιά να ακολουθήσουμε,
έναν ορίζοντα επιστροφής.
Ένα σπίτι να στεγάσει τα παιδιά και τα όνειρα,
να προστατέψει τον έρωτα από τη φθορά.
Άφαντη η γλώσσα που μιλούσαμε,
το τραγούδι σβήνει στη σιγή.
Σκιές μιας ξεχασμένης βροχής, περνάμε τα σοκάκια,
παραδομένοι σε φυσαρμόνικες παραπόνων.
Βλέμματα λοξά, ψίθυροι σιγανοί —
η ψυχή μας αστέρι που καίει κρυφά
και κάθε δάκρυ, ένας χτύπος στη γη.
Μα κάτω απ’ την αυγή, ένας ήλιος μικρός
κυλάει το σκοτάδι.
Αυτός ο τόπος μάς είναι ξένος.
Κυκλωμένα στην ξερολιθιά, σημεία του κόσμου
συμπυκνώνουν το αίμα.
Η ιστορία μας, μια μοναδική εκτέλεση·
τα όνειρά μας τυλιγμένα με πικροδάφνες.
Μια φυλακή χτισμένη από εμάς για εμάς,
για να κρυφτούμε.
Δεν υπάρχει γωνιά στον κόσμο να ξεγελάσεις
τον δεσμοφύλακα του εαυτού σου.
Χρειαζόμαστε έναν τόπο για να ζήσουμε —
χωρίς σύνορα, χωρίς καμπαναριά, χωρίς παρελάσεις.
Ωστόσο, βαδίζουμε. Αργά.
Μα κάθε βήμα γεννά χιλιάδες βήματα.
Δακρυσμένοι, μ’ ένα γεράνι στο αυτί,
περνάμε το στενό με το κεφάλι σκυφτό
και την απόφαση τελεσμένη.
Στις τσέπες μας ιστορίες γραφτές,
λεπτομέρειες ζωής που δεν ξεχνιούνται.
Είμαστε αμίλητοι —όχι γιατί στερέψαμε—
μα γιατί η αλήθεια είναι φορτίο βαρύ.
Όμως στον βουβό στεναγμό ο κόσμος αντηχεί,
οι πέτρες αποκτούν μορφή.
Μέσα στον κάματο ανθίζουν φτερά:
έρωτας και λευτεριά.
Ζωή ολάκερη,
σε πετραδάκι τυπωμένη.
© Παναγιώτης Κουμουνδούρος




Comments