Πριγκιπικό

.

Στην πλατινένια σου σκιά προσφεύγω

μ’ ένα ήσυχο τραγούδι

να ’ναι η αγάπη της ποίησης η αύρα

.

Παρακαλώ τη θάλασσα

που έρχεται και φεύγει

σμίγοντας τους ανθρώπους

να φέρνει το ρυθμό σ’ εσένα

.

'' Ζητά τραγούδια λυπημένα η αγάπη μου ''

.

Απ’ των κυμάτων το δάκρυ

το θολό

την αρμύρα φόρεσα

και μέσα στην ερημική

αμμουδιά

σε νανουρίζω

.

''Τα μαλλιά σου έγιναν κοράλλια

δώσ’ μου το πικρό σου χέρι

βάναυση η νύχτα''

Τα μάτια σου κρυμμένα στο σκοτάδι

στου γιαλού την κόψη μια μουσική χορεύει

δε γίνεται ν’ ακούς τους ήχους»

.

''Ο ύπνος μέθυσε απ’ την ανάσα σου

τ’ αστέρια σώθηκαν στον κόρφο σου''

.

''Στεγνό φθινόπωρο σκορπά στις γούβες

νεκρή ακτή

τα κόκκινα φιλιά μας τραβούν για το φεγγάρι''

.

©Αντώνης Περδικάρης

Ποιητική Ανθολογία

''Προσκυνώντας μια Γοργόνα''