Χάθηκε το σύννεφο σου...

Σύννεφο στο πρόσωπό σου

Βρέχει το παράπονό σου

Σκάει απ'τών τσινόρων φράχτη

Ένα πονεμένο δακρυ.

Διάβρωσε το μάγουλο σου

Ο καημός κι' ο στεναγμός σου

Ένα ρυάκι αδικίας

Εστάξε στάλες πικρίας .

Άνθισε το πρόσωπό σου,

Δακρυ που' γινε άνθος του Μιας συγκίνησης η χάρη

Έμεινε μαργαριτάρι.

Χάθηκε το σύννεφο σου

Ξαστεριά στο προσωπο σου

Τα είπε η χαρά με δάκρυ

Όταν η λαλιά εχαθει.

Λευτέρης Σιώμος/1 δ.π.ελ.