Σιωπηλός θάνατος 🪽

Ύαινες αςουρλιάζουνε τις νύχτες

μέσα σε σπίτια ανέλπιδων ψυχών.

Χλωμές γυναίκες απλώνουν τα όνειρά τους

σε μανταλάκια ψεύτικων στιγμών.

Ατάραχα ψωνίζουν τα μαρούλια

και τα κρεμμύδια διαλέγουν σε λαϊκές.

Βαθύ σκοτάδι, μίζερο το βράδυ

μετά χαράς ευνούχισαν το χθες.

Τα κουταλάκια δίπλα στα πηρούνια

η συμμετρία προπάντων ηθικής.

Κραυγή απόγνωσης πλάθουνε στην ζύμη

επώδυνα δακρύζουν στις γιορτές.

Μα ένα πρωί, χειμώνα ή καλοκαίρι

κατάπληκτες κοιτάζουν τον καθρέφτη.

Μελόδραμα θυμίζει ο θυμός τους

με ένα μαχαίρι να κόβει ενοχές...

Κώστας Κούκας 🪽