Φυλακή, αγκαλιά...

Φυλακή Αγκαλιά..

Φυλακή αγκαλιά τι μου ζήλεψες

πορνεμένα σεντόνια δεν σού 'ταξα,

στης αθωότητας τα χρόνια πλανεύτηκα

μίσησα τις ζεστές αγκαλιές.

Χέρια σκληρά σαν λεπίδες με λάβωσαν

παγωμένα μάτια την νιότη μου χάραξαν

τις νύχτες μου κραυγές τις νανουρίσανε

κλάμα βουβό και ένα γιατί που με σημάδεψε...

Κοίτα τον πόνο στα μάτια

και κράτα τον

μην αγαπήσεις...

Θεριά θα σε ζώσουνε

την ζωή σου που χάθηκε μην ορέγεται

την κλέψαν οι νεράιδες

που την μοίρα σου όρισαν

σε σκοτεινά παλάτια την φυλάνε

είναι η ίδια που τάχα σου δώρισαν...

Μαρία Λιάπη Δασκαλάκη 🌹