ΜΑΡΙΑ ΛΙΑΠΗ-ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ

Τα χρώματα της αυγής, χαϊδεύουν νοερά την πηγή σου η σάρκα ξύπνησε διψασμένη, το χάδι του ήλιου, αστραφτερό, γυαλίζει τον ιδρώτα το βλέμμα λαμπυρίζει, ηδονικά χείλη γυρεύουν πόσιμο φιλί έκρηξη πάθους η πηγή σου, υγρή απόλαυση οι χυμοί σου, μυρίζω τις αισθήσεις σου γονατίζω στης σάρκας την ικεσία, η ανάσα, καυτή, πλημμύρα ηδονής στην καμπύλη του κορμιού σου κρυστάλλινο γέλιο μου, δώσ’ μου τη λύτρωση άσβεστη φλόγα που καίει αιώνια, έρωτας, πανάρχαιος θεός, ναός θυσίας το κορμί σου © Μαρία...

Μέσα μου έχω, ένα χώρο μικρό αυτούς που χωράει, μετράω τόσα χρόνια αλήθειες που φύγαν, μικρές περιπλανήσεις στου νου τις σελίδες, γλυκές αναμνήσεις η καρδιά πάντα ανοίγει, τα χρυσά φυλλοκάρδια το αίμα της μελάνι, αγάπη ζωγραφίζει δική μου η ευθύνη, γι’ αυτούς που έχω χάσει ταξιδιάρικα πουλιά, που δεν έχω λησμονήσει κι αυτούς τους φευγάτους, τους τόσο ωραίους στην τρέλα τους ήμουν, απάγκιο λιμάνι που ήρθαν κι άφησαν, το δικό τους μελάνι για κάποιους σπουδαίους, ταπεινό λιθαράκι μικρό,...

Σε αναζητώ στου ονείρου μου τα υγρά μονοπάτια μες απ’ τα αγριολούλουδα μοσχοβολιά τα βήματά σου, έρωτά μου για να σε βρω για να σε φτάσω να σ’ ανταμώσω στις ίριδες των ματιών σου αστέρια καθρεφτίζουν υποσχέσεις φεγγαρόφωτο στέμμα υφαίνει τα μαλλιά σου ευωδιαστές ανάσες τα καυτά φιλιά σου μέσα απ’ τα μάτια σου ο χορός των αστεριών μια ανάσα φως φύσηξες μέσα μου γάργαρο γέλιο της ψυχής τραγούδι στο άγγιγμά σου ψήλωσε η καρδιά Μαρία Δασκαλάκη 🌹