Φεύγει ο Αύγουστος...

Φεύγει ο Αύγουστος… ζαλισμένος… ξενύχτης…

Φεύγει, ακροπατώντας στην άμμο,

σαν περαστική πανσέληνος,

σαν μοναχικός ταξιδευτής,

που θέλει ν’ αποφύγει τον συνωστισμό του πλήθους,

Φεύγει,

σέρνοντας πίσω του λίγες ακόμα ξεχασμένες μέρες,

φορτωμένες καλοκαίρι, αλάτι, κι ανεκπλήρωτους έρωτες,

που όταν δεν ανθίσουν, γίνονται ποιήματα…

Αρσένης Παππάς