ΑΡΣΕΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ

Φεύγει ο Αύγουστος… ζαλισμένος… ξενύχτης… Φεύγει, ακροπατώντας στην άμμο, σαν περαστική πανσέληνος, σαν μοναχικός ταξιδευτής, που θέλει...

..Τώρα σαν το θυμάμαι, είχαμε μια βρύση στην αυλή, πετρόχτιστη, με μπρούτζινο στριφόνι, που από παλιά, μαστόροι διαλεχτοί, με σμίλη και...

Μπρούσκο κρασί λιαστό της Σέριφος, αδειάζαν στα κροντήρια, μέσα σε γίδινο ασκί, ψημένο τρεις χειμώνες, κι έπειτα κούπες μπρούντζινες,...