ΥΠΕΡΩΟ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ

Ένα βήμα πριν την τρέλα, πριν την ερωτομανία,

ένιωσα την καύτρα της αρχής του καλοκαιριού

λίγο πριν φτάσω στο μετρό,

λίγο πριν μετρήσω σχολαστικά τα λεπτά της ώρας,

λίγο πριν ρουφήξω αυτό το κόκκινο κρασί,

λίγο πριν μυρίσω το γιασεμί στην μάντρα του σπιτιού,

λίγο πριν μεταμορφωθεί το είδωλό σου σε Κούρο,

στον θολωμένο μου νου

και σβήσει τις πίκρες μου,

σβήσει τα παράπονά μου,

σβήσει την ουτοπία μου,

και όλα τα παράσημα, κι όλα τα βραβεία,

και όλες τις εφήμερες δόξες μου,

αφού με μεταμόρφωσες σε αδηφάγο σειρήνα.

Μη με ρωτάτε αν δώσαμε φιλί,

αν κάναμε τρελό έρωτα,

αν ακούσαμε το πάφλασμα των κυμάτων,

αν κρυφοκοιτάξαμε τα ανταλλασσόμενα μηνύματα,

αν στήσαμε καρτέρι στις μοναξιές μας,

αν ακούσαμε τα τζιτζίκια να σκίζουν τις φλούδες των δέντρων,

αν ζήσαμε ηλιοβασιλέματα σε μέρη μακρινά,

ή αν γευτήκαμε την ερωτική διάθεση των κορμιών μας.

Ο έρωτας με χτύπησε απότομα,

Κι οι στίχοι μου οργιάζουν αμετανόητοι…

Καθώς ο νους μου σάλεψε

και βλέπει τον Κούρο μου έρωτα,

τον έρωτα υπερώο,

το υπερώο αρχαίο γλυπτό,

το γλυπτό πλήρως ελληνικό,

το ελληνικό δωρικό κίονα,

τον κίονα σφραγίδα,

τη σφραγίδα μαζί με την υπογραφή,

την υπογραφή Μακεδονική,

την Μακεδονία μας μία και μόνον,

την μία ευκαιρία ζωής,

τη ζωή γλυκιά σαν μέλι,

τη μελωμένη γλύκα ενός παρατεταμένου φιλιού,

το φιλί καλοκαιρινό,

το καλοκαίρι έντονο έρωτα.

Και πάμε πάλι από την αρχή.

Με άλλα λόγια τρελά ερωτευμένη!

Απαγορεύεται ο έρωτας καλέ σε μια ψεύτικη εποχή;

Μη με ρωτάτε τίποτα

διότι σε όλους τους κανόνες

υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.

Για όλους τους Κούρους

υπάρχουν και οι Αφροδίτες.

Και για όλους τους ξαφνικούς έρωτες

υπάρχει και μια αιτία!

Αρκεί ο έρωτας να είναι υπερώο!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΑΜΑΝΔΑΝΗ