Το Ταγκό 🌹

Οι κραδασμοί έγιναν έντονοι

Κανείς δεν τους άκουγε

Ήταν ο σκουριασμένος καθρέφτης

που ράγιζε επιτηδευμένα

Ήξερε τα πάντα

Το καμπανάκι της συνείδησης

χτύπησε αλλά ο ήχος ήταν νεκρός

Τα φυλλοκάρδια ξεράθηκαν

Απότιστα, στεγνά, μαραμένα

λες και δεν είχαν ζήσει ποτέ

Η ανυπακοή ήταν ο θάνατος

Το τέλος δεδομένο

Ψάχνει να δικαιωθεί τώρα

Το πάτωμα απολογείται

Λάθος βήματα πάνω

σε σπασμένα μάρμαρα

Μια ζωή σε δύο βαλίτσες

Ξέρεις που θα πας.;

ΟΧΙ..!

Τα πόδια ξέρουν..!

Θα βρουν τον δρόμο τους

Φταίει και το λαμπερό

χρυσό κλουβί

Η υπόσχεση ήταν αμφίβολη

Η σφραγίδα είχε δύο όψεις

Από την μια <Πάντα>

Από την άλλη <Τέλος>

Ξεράθηκε το μελάνι

Αντιστέκεται.!

Η κόλλα πάνω στο τραπέζι

θυμωμένη, κενή περιμένει

Το στυλό φτηνή εκδοχή,

τολμηρής απόφασης

Γλιστρά πάνω στην κόλλα

Η απόφαση τελεσίδικη

Η κόλλα δικαστής

Το χέρι κινείται δειλά

Σκέφτεται…

Το μυαλό αντιστέκεται

Η καρδια πονά

Η ψυχή πάγωσε

Το ταγκό θέλει δύο

Κανείς δεν είναι κανενός..!

Μαρία Δασκαλάκη 💕