Το τίμημα του περιδέραιου

Το περίφημο περιδέραιο στέκεται εκθαμβωτικό

στο δέρμα της. 

Νυσάφι οι οβολοί που δόθηκαν

για τον λεπτεπίλεπτο λαιμό της...

Οι πέτρες προσθέτουν  βάρος

στο στέρνο της...

Στέκονται σαν παγωμένες δροσοσταλλίδες,

κι 

εκείνη το φορά  με μια θλίψη αρχοντική...

Λες και η λάμψη είναι το τίμημα

που πληρώνει...

Τι κι αν οι τεχνίτες μέτρησαν το χρυσό,

χωρίς τσιγκουνιά;

Τι κι αν έγινε σπατάλη για αυτό;

Στα μάτια της καθρεφτίζεται

μια άλλη σπάνια αξία,

δεν μετριέται 

στα πετράδια...

Είναι που κανένας οβολός

δεν μπόρεσε ποτέ να αγοράσει

τη ζωή της...

Με αργές κινήσεις τα χέρια της αγκαλιάζουν

το κούμπωμα του. 

Το ανοίγει αφήνοντας το με ανακούφιση

στο κόκκινο από βελούδο κουτί.

Το βάρος που έπεσε,

δεν έκανε κανένα θόρυβο...

Τώρα μπορεί και αναπνέει...

γυμνή από το πολύτιμο  φορτίο,

χωρίς το δέρμα της να  καθρεφτίζει

την πλούσια ζωή που άλλοι της φόρεσαν.

Παρά μόνο το δικό της, λευκό φως.

Νιώθει ελεύθερη δίχως τον οβολό

των άλλων να την καθορίζει.

Έχει μια δική της ιστορία ανεξαρτησίας,

αγγίζοντας

μικρά σημάδια, ανάμνησης του περιδέραιου.

Είναι οι δικές της χαρακιές,

οι δικές της αξίες, που δεν χωρούν σε κουτί

από κόκκινο βελούδο.

Η ψυχή της παραμένει ατόφια.

Εύα Αλιβιζάτου

Συγγραφέας 🥀 🎀 🥀