Το ανέφικτο

Μες τ ' άστρα

η θολή της ματιά

ξεστράτισε,

στου φεγγαριού το φως.

Ξέφρενος ο λογισμός της

ανιχνεύει

τις σκέψεις της,

τη νοσταλγία της καρδιάς της

γλυκαίνει.

Σε μεταξένιο δίχτυ

φυλακίζει

την ψυχή της,

την ξεμοναχιάζει ,

την πλανεύει ... και

όλα της τ ' ανατρέπει.

Το πιο μεθυστικό άρωμα

της φορά κατάσαρκα,

ηδονικά τη μεθά

στου έρωτα

την γλυκιά αγρύπνια.

Στης ζωής της

την χειμωνιά ,

τ ' ανείπωτα

ξεκλειδώνει η ματιά

κρυμμένα συναισθήματα

ονείρατα τρελά ....

Μελίχια μιαν αύρα .

φτερωτής πεθυμιάς,

λυτρωτικής ελπίδας ,

αναδύεται ....

γαλήνη, αρμονία

ανάλαφρη σκιά

ντυμένη Θεά,

η ευτυχία ,

φτερουγίζει ελεύθερη..

στ ' α ν έ φ ι κ τ ο ...

με μύρια φεγγάρια ..

άστρα , γαλαξίες

χρυσές ελπίδες.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹