ΤΗΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑΣ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ 🪽

Ο Αύγουστος πάλλεται στης Παναγιάς το δάκρυ,

στην αγκαλιά της αγίασμα στ´ουρανού την άκρη.

Στάζουν οι στίχοι της ψυχής ευχές κεριά αναμμένα

ν´ανθίσει η ζωή στα δάση τ'απανθρακωμένα.

Στο άβατο εκλιπαρεί για τη μέλαινα θλίψη

στο φως του Αυγερινού η ελπίς να μη λείψει.

Καντήλι ανέσπερο στο ταπεινό προσκυνητάρι

με τις πληγές της καρδιάς απ´ των εμπρησμών το θηκάρι.

Να ράψει περίαπτο Χριστό στον κόρφο φυλαγμένο,

ελιξήριο ζωής στης γης τη γύμνια δοσμένο.

Ακρόβατος ο άνθρωπος με της ψυχής τα άλγη,

το άμβροτον πέπλο στον εκπεσμό, να ρίξει στα πελάγη.

Να σπαθίζει η Παναγιά τα χρόνια τα σκοτεινά,

κράλισσα της καρτερίας να ελαφρύνει τα δεινά.

Ροδάμι τ´Άγιο Τάμα της ελπίδα ανασταίνει,

της Γλυκοφιλούσας το βλέμμα ζωή μοιραίνει.

Μυρτιές και δεντρολίβανα, κρίνα, γιούλια και γιασεμιά,

ολάκερη η πλάση ευωδιάζει γλυκιά ανασαιμιά.

Η Δέσποινα του κόσμου, η μήτηρ της ζωής

μ´ελπίδα να μας ευλογήσει, με φως ψυχής!!!❤️

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη 🌹