top of page

17 Νοεμβρίου 1973 Δεν Ξεχνώ

16 hours ago
1 min read

Κόκκινο γαρούφαλλο ανοιχτό, ΔΑΚΡΥ επί των τάφων του παρελθόντος

Δ ειλά άνθισες γαρούφαλλο σαν κεκτημένο

Ε πιλογή στον ανηλεή φόβο και την αδικία

Κ αμίαν θυσία άνευ πυρίπνοης μνήμης, κραδαίνω

Α νθρώποι φωτεινοί της τεθαμμένης ευθύνης ευσαρκία


Ε πανάληψη συγκίνησης με το φευγιό των χρόνων

Π εριεχόμενο μνήμης ωσάν καλπάζων ίππος

Τ έλειο σύμβολο δροσιά, νεότητας γεμάτο αγώνων

Α προσμέτρητο το μεγαλείο των κραδασμών, ανυποταξίας χτύπος


Ν εανικά όνειρα, άλικοι σταυροί, σαλπίζουν ακόμη

Ο υχί για τη συντήρηση του άλικου πένθους

Ε σωτερική η χρεία δεινής υπόμνησης κι ένα συγνώμη

Μ ή λησμόνει ο δεύτερος θάνατος έθνους

Β αριά η επιστροφή σου ξανά, ω! Νοέμβρη

Ρ ιγεί η ζωή που δεν πρόφτασε να ρυτιδώσει

Η λιογέννητη εί, ω! ελευθερία, ηρωική, ακατάλυτος γνώση

Κόκκινο γαρούφαλλο ολάνοιχτο, ΚΑΡΦΙ εν ταις παροντικές συνειδήσεις

Μηδέποτε μαραθείς!



Άννα Κλαρίτη 🌹

Comments


bottom of page