Συμπληγάδες της ελπίδας

Στις συμπληγάδες η ελπίδα κατοικεί.

Στις συμπληγάδες της ζωής άωρο βλέμμα η σιωπή.

Βράχοι βαραίνουν την ψυχή, προβλήματα εμπρός μου.

Σφαδάζει η σκέψη άτολμη καθώς ο φόβος με καλεί...

Αν συνθλιβείς στο πέρασμα κι έρθει ο χαμός σου;

Κι όμως αυτό που λαχταρώ στην άλλη άκρη θα το βρω...

Ελπίδα με κλειστά πανιά κανείς ποτέ δεν συναντά.

Η ανδρεία το σώμα μου τραβά τις δυσκολίες της ζωής στα μάτια αντικρίζω.

 Με την ελπίδα οδηγό γίνονται οι βράχοι θρύψαλα στα χέρια μου επάνω.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος 🌹