Στης ίριδας τόξα

Ειρήνη, η πιο ηχηρή του κόσμου η σονάτα,

Το αιώνιο χαμόγελο στα χείλη παιδιών,

Την πλάσης ολης τ'ονειρο,η ελαφριά ανάσα

Ουλές που κλείνουν αιχμηρές στο σώμα των καιρών.

Αγώνας είναι ανθρωπιάς,το αίμα και ο μόχθος,

Στο πάγιο μας όραμα ειρήνης σταθερής,

Μανάδων είναι προσευχή των μαχητών ο πόθος

Μες στην καρδιά γαλήνης οι λέξεις συνοχής.

Στης έριδος πλοκάμια γίνου σιγής στολίδι,

Σε ήρωες βασίσου,στα μπράτσα εργατιάς,

Γιατί ποτέ η Ειρήνη δεν γίνεται παιχνίδι,

Ζητάει τόλμη η λευτεριά, δύναμη λεβεντιάς.

Οι πράξεις και οι λέξεις μας ζητούν ομόνοιας σχέσεις,

Ζητούν την ειλικρίνεια σ' αυγής την ξαστεριά,

Σε κάθε τους ήχο λογική να πρυτανεύσει ,

Κεφάλι να υψώσει πυγμής η λευτεριά.

Στα φώτα της ειρήνης φωλιάζει της ψυχής η δόξα

Περνώ την τροχιά του σύμπαντος με μια δρασκελιά ,

Γαλήνιος κοιμάμαι πάνω σ' ίριδας τόξα

Λευκά περιστέρια με ραίνουν με φύλλα ελιάς.

Λευτέρης Σιώμος Κ/22 δ.π.ελ