ΣΤΗΝ ΞΟΒΕΡΓΑ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ 🌹

Έναν ουρανό ανομολόγητα βαθύ 

άπλωσες στα βύθια της καρδιάς.

Δάκρυ σταλαχτό από τον κόρφο μου

σφραγίζει την αγάπη σου.

Τ´όνειρο σφηνωμένο στην ερημιά

κυλά σαν μια χούφτα άμμο.

Όλα τα ρήματα της αγάπης

ακόρεστα γλιστρώ στα χείλη σου να πιώ.

Η ανάσα σου πύρινη να με τυλίγει.

Η καρδιά ζεστή φωλιά, γιομάτη αγάπη,

σαν λούλουδο της Άνοιξης

στην ομορφιά της ν´ανθίζει.

Κλείνω τα ματόφυλλα σαν νύχτα

και μια απόκοσμη θλίψη

παχνίζει σαν ίσκιος 

στου έρωτα την πίκρα.

Σαν φαγωμένο δεντρί απο τον αγέρα 

η καρδιά ζει, αγαπά, πάσχει

και συντρίβεται με την ανάσα σου.

Σαν πουλί πιασμένο, λαμωμένο

στην ξόβεργα του έρωτα σπαρταρά.

Σαν τον καρπό της χλωρίδας 

με τον Ζέφυρο που ωριμάζει,

λαχταρώ να πέσω στην αγκαλιά σου!!!❤️

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη 🌹