Σκουπίδι στο μάτι 🌹

Βρόντηξε ο σπασμένος καθρέφτης

Με φωνή κατάκοπη από τις επιστροφές προσώπων

Ολόρθος στη σκόνη του

Μυρωμένος υγρασία

Σκιασμένος χνώτων, σιωπών και φόβων

Μια τραγική φυλακή αναμνήσεων πενθούντων

Έτριξε ο σπασμένος καθρέφτης

Ανατομία ρόδων ωσάν ρωγμών

Σπασμένα είδωλα στις αράχνες

Ηδονές από γυαλιά, καρφιά,

αγκαθωτών σωμάτων

Νεκρή τρυφερότητα

Κροτάλισε ο σπασμένος καθρέφτης

Δεν τον αντέχω πιά

Κάθε πρωί με την τσίμπλα στο μάτι

τον μαχαιρώνω

Πίσω του, πάλι εγώ

Χίλια κομμάτια

Γελά ο σπασμένος καθρέφτης

Το σκουπίδι γέλιο του μπαίνει στο μάτι μου

Δεν χρειάζομαι το μαχαίρι πιά

Βλέπω ξεκάθαρα τον θύτη μου και τον δείχνω

Αυτός σιωπά

Καθόμαστε αντικρυστά

Εγώ γελώντας με τα μάτια του

Αυτός κλαίγοντας με τα δικά μου

Άννα Κλαρίτη 🌹