Σκέψεις...

Όμορφα τα κυκλάμινα,

στου βράχου την σχισμάδα,

τροχοδρομώ τις σκέψεις μου,

να βάλω σε αράδα.

Ξέφρενες κι απλησίαστες,

μέσ’ τη ψυχή ανταριάζουν,

συγκρούονται,παιδεύονται,

ποτέ τους δεν μονιάζουν.

Άλλα τα θέλω της ψυχής,

κι άλλα η λογική προστάζει,

οι σκέψεις μου λογομαχούν,

και η ψυχή τρομάζει.

Μέσα πετρώνει η καρδιά,

οι σκέψεις πεταλουδίζουν,

μιά χαραμάδα αναζητούν,

οπή να ξεστρατίζουν.

Ζηλεύουν τα κυκλάμινα,

που πάντα βρίσκουν τρόπους,

και μέσα απ’ τα πετρώματα,

γλυκαίνουν άγριους τόπους.

Οι σκέψεις παρασύρονται,

θέλουν να το τολμήσουν,

όπως και τα κυκλάμινα ,

να βγούν να σεργιανίσουν.

Όμορφες και άσχημες,

στο φώς να δραπετεύσουν,

να ελαφρύνουν την ψυχή,

ίσως την γαληνέψουν.

Αντρούλα Θεοκλή Νικηφόρου 🌹