"Ποιος είπε πως δεν σ' αγάπησα"

Ποιος είπε πως δεν σε αγάπησα;

Σε αγάπησα με μια λαχτάρα

ατέλειωτη

και μ΄ ένα καρδιοχτύπι...

Ανάσα μου!

Τρέμει από πόθο η ψυχή

στο άκουσμά σου.

Σαν φλόγα στ΄ αγέρι σβήνω...

Χάνομαι στο αγκάλιασμά σου,

Ψάξε με αγάπη μου.

Μη σταματάς να με ζητάς...

Μοσχοβολιά του κρίνου,

λαχτάρα μέθης, προσμονή

γλυκόπιοτου οίνου...

Αργήσαμε αγάπη μου...

Έρχεται πάλι η άνοιξη!

και θέλω να είμαστε αγκαλιά

σαν τα πουλιά.

Θέλω αμέτρητα να μετρώ φιλιά,

κάτω απ΄ την ανθισμένη κερασιά.

Γέμισε με χαμόγελα αγάπη μου

το ποτήρι σου και την ψυχή σου.

Χαμογελάει το πρώτο τριαντάφυλλο,

που ανθίζει στην αυλή σου.

Η ελπίδα τραγουδάει,

για το αύριο

κι η κερασιά ελπίζει να ανθίσει.

Όλα στο αύριο κι αυτό το αύριο..

κλέβει απ΄ την σίγουρη στιγμή

την ευτυχία και την χάνουμε..

Κι έτσι μας βρίσκει η δύση.

Αργήσαμε!

Έτσι ανώφελα ξοδευτήκαμε,

σε ατέλειωτους δρόμους,

σε προορισμούς λαθεμένους.

Χάσαμε τους καιρούς και τον χρόνο.

Αργήσαμε αγάπη μου πολύ.

Χωρίς ένα τραγούδι στα χείλη μας.

Χωρίς αγάπη στην ζωή μας

και μόνη παρηγοριά η ελπίδα

να ψάχνει και εκείνη μαζί μας,

την είδα..

Κι αυτό το φιλί στα χείλη,

σαν άγουρο πικρό σταφύλι μας πληγώνει.

Και τ΄ όνειρο, πουλί λαβωμένο ζαρώνει.

Μα η καρδιά ζητά να αγαπήσουμε κι άλλο..

Μη σταματάς να με ψάχνεις, να με ζητάς.

Μη σταματάς να με αγαπάς!

Ποιος είπε πως δε σ΄ αγάπησα,

ποιος είπε πως δεν σ΄ αγαπώ..

Αργήσαμε αγάπη μου.

Χάσαμε τον καιρό και τον χρόνο.

Μα εγώ να σε αγαπώ ξέρω μόνο..

Θεοφανώ Π. Θεοχάρη 🌹