Στα μονοπάτια του χρόνου επιβάτες νέοι κι ωραίοι κι αγνοί τότε... και με φτερά τσακισμένα στις γερμένες τις πλάτες τώρα.. και κάθε ώρα, μετράμε τα σημάδια του χρόνου και πάμε.. Χαμένοι στο λαβύρινθο των καιρών και του πόνου κρυφού συντρόφου και μόνου Θιασώτες μιας ασήμαντης και θλιβερά αδιάφορης ζωής, κοινοί, όπως και όλοι οι άλλοι, με όλον τον κόπο και την ζάλη της επιβίωσης, σαν ασθενείς θανατηφόρας ίωσης, στην κλεψύδρα μέσα μετράμε τον χρόνο, που φεύγει, τον χρόνο, που μέν

Πυκνό το σκοτάδι κι ατέλειωτη η νύχτα, για όσους ονειρεύονται καινούριους κόσμους. Δύσβατοι δρόμοι κι αργεί να χαράξει Θεέ μου. Πόσοι αγώνες και αίμα! Πόση Ελπίδα και πόσο ψέμα! Αναλώσιμοι όλοι. Και μιας χρήσεως σόλι ο λαός μας, στη νέα τάξη πραγμάτων. Στον βωμό των ονείρων και εθνικών οραμάτων. Από τον Τούρκο Αγά, στον Έλληνα και Ευρωπαίο αφέντη. Στον άγνωστο, δυνατό και κακό δυνάστη. Χώρες και χώρες.. Χωριά και πόλεις και το κλεινόν άστυ. Κι αν μέσα στην δίνη των καιρών και

Κι ήσουν ανείπωτα ωραίος κι εγώ να σ΄αγαπώ, έτσι ακατάλυτα κι αιώνια στο κάθε λιόγερμα. Στις φωτεινές σου μέρες και σε νύχτες πανσέληνες. Μ ένα λουλούδι στα μαλλιά σου. Και να σου τραγουδώ.. Κι ήσουν ανείπωτα ωραίος. Κι εγώ να σ΄ αγαπώ. Έτσι θερμά, ακατάλυτα στο κάθε λιόγερμα σ’ ανατολή, δύση κι ερέβη, σε μέρες φωτεινές. Έτσι η ψυχή να σε γυρεύει και να σε αγαπώ.. Έτσι αιώνια. Θεοφανώ Θεοχάρη 🌹

Τ΄ Αργείτικο, το ουρανικό φεγγάρι, Η πλατειούλα, ο δρόμος, τα στενά, Κάτι απ΄ την καρδιά μου έχουν πάρει Κάτι με δένει και πίσω με γυρνά. Γλυκά μου πρόσωπα αγαπημένα, Σπίτια παλιά στον χρόνο αφημένα, Φωνές ιδανικές, π΄ ακόμα ηχούνε, Με τα παλιά αγαπημένα λόγια. Και με τραγούδια, που με συγκινούνε, να γυρίσω πίσω με καλούνε. Τ΄ Αργείτικο το ουρανικό φεγγάρι, της Κυριακής η βόλτα, η χαρά μου, Μένουν παντοτινό μου θυμητάρι κλεισμένα στην καρδιά και στ΄ όνειρά μου. Θεοφανώ Π. Θεο

Σαν αύριο πριν 85 χρόνια ακριβώς, 28 Οκτωβρίου 1940, ο ηγέτης της Ελλάδας Ιωάννης Μεταξάς ορθώνει το ανάστημα του εκπροσωπώντας την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και απορρίπτει το ιταλικό τελεσίγραφο παράδοσης της χώρας, λέγοντας το μεγάλο και ιστορικό «ΟΧΙ» Έλληνες Χρόνια πολλά και ελεύθερα. Ζήτω η 28η Οκτωβρίου! ΥΠΕΡ ΤΗΝ ΝΙΚΗΝ Η ΔΟΞΑ Τίποτε ξένο δεν ορέχτηκε ο Έλληνας ποτέ του! Άλλων Πατρίδα, ξένη γη, πλούτη, από ίδρωτα ξένα, δεν ζήλεψε. Κι αν δυνατός, του αδύνα

Έκρυψα στις τσέπες μου δυο χούφτες ήλιο, την ανάμνηση του αλμυρού νερού και του γλυκού φιλιού στα χείλη. Λίγο κύμα, λίγο ουρανό και μια...

Αιγλήτης ήλιος, λαμπερός και φωτοβόλος, ακτινοβόλος μεσουρανούσε, σε γαλανό ουρανό. Κι ένα κοπάδι λευκά πουλιά της λίμνης πετούσε και που...

Μέσα στο μπλε του ουρανού και στην γλυκιά λευκαύγεια, βαθυπράσινη λίμνη, ακύμαντη η ματιά σου. Σαγηνευμένη απ΄ το φως ξεχάστηκα. Και τώρα...

Αναποφάσιστος σιωπάς, σαν το πουλί στο σύρμα πάνω. Μια μπρος, μια πίσω να κοιτάς.. -«Να μ΄αγαπάς, να μ΄αγαπάς. Να μη σε χάνω.» Έτσι...

Ήσουν ανείπωτα ωραίος. Έλαμπες όλος λευκό φως. Αρχαίος Θεός είπα, πως είσαι, ή των πιστών γλυκός Χριστός! Να ήμουν Παναγιά στην αγκαλιά...

Αληθινή ιστορία 🌹 Μια φορά κι έναν καιρό το 1973, αν θυμάμαι καλά, σε μια γειτονιά του Άργους Ορεστικού, κοντά στην πλατεία, ζούσαν δύο...

Ο ουρανός χαμένος στην ομίχλη Πού πήγε εκείνος ο ουρανός.. Ο όμορφος αλογάριαστος Έρωτας.. Θέλω να φωνάξω, μα δεν χωράει τόσος πόνος στην...

Ν Α Ε Ρ Θ Ε Ι Σ Μ Α Ν Α (ΡΟΝΤΕΛΟ-ΚΥΚΛΩΤΟ) Να έρθεις σε ένα όνειρο της νύχτας μου μαγικό. Στο σπιτικό μας να σε δω, να ζυμώνεις στην...

Ανάμεσα από ψηλά βουνά κι κορυφές μελένιες, ανάμεσα από καστανιές με εύσκια φύλλα, μέσα απ΄ ισκιοφόρους δρύες, ο φλοίσβος των ήρεμων...

Σε κάλεσα Κύριε κ΄ ήρθες. Και γέμισε γύρω μου φως. Και ανθίσανε τριγύρω μου, κρίνα, λουλούδια κι ελπίδες και αναρωτιόμουνα: -Πως; Κι είχα...

Ο Απρίλης είναι μήνας των λουλουδιών. Ας τον υποδεχτούμε φίλοι μου με ένα ποίημα του τύπου " Ρένκα" με 6 "Τάνκα". ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΑΠΡΙΛΗ...

Όταν σε βλέπω να περνάς ή να υψώνεσαι στον Ιστό σου Σημαία της Πατρίδος μου, ιερή, ριγάει η ψυχή. Τα μάτια υγραίνονται. Γοργά χτυπάει η...

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, τιμά μία από τις πιο πολύτιμες μορφές πολιτιστικής και γλωσσικής...

ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ (Σύνθεση Χαϊκού 5,7,5) Του Μάρτη η μάνα, σε προξενιό του φέρνει, άσχημη νύφη. * Θύμωσε ο Μάρτης. Φωτιές στα νέφη...

Ήρθες Κι ως ήρθες έφυγες Σαν χελιδόνι στο παραθύρι μου που δεν του άρεσε η μεριά Σαν το αδέσποτο, που ξενύχτησε στο πατάκι μου και το...