Πηγάδια με αρώματα

Τι τάση, τι ρεύμα,της μέθης αισθήματα

Τι ηλεκτρισμός στην επαφή των χειλιών!

Αγιάζει το πνεύμα ,μου γνέθει κεντήματα

Τι εθισμός σ' ανταλλαγή των φιλιών!

Τι θερμή,τι χάδι,τρεμούλα σαν σ' όμηρο!

Σαν νέκταρ σ' αισθήσεις σαν δώρο θεών!

Ανέμη με υφάδι ,φωνούλα μες στ' όνειρο

Σαν εαρ της φύσης στον πόθο χειλιών.

Μικρούλης ο χρόνος στης λήξης τ' απόσταγμα

Αχ,τι ατέλειωτο ντέρμπι σ'εναν εθισμό!

Θεούλης πατρόνος στης κλήσης το πρόσταγμα

Αχ, τι αμίμητο ντέρτι σε έναν στεναγμο!

Τι μέλι, τι κρασί,αγάπης η γέφυρα

Δικά σου φιλιά σαν τ' αθάνατο νερό!

Αγέρι χρυσαφί στης αγκάλης το ψέλλισμα

Μια ανασεμιά με άγιο στεναγμό.

Τι λέξεις,τι λόγια θα πεις δίχως σύνορα,

Στρώνουν οι σιωπές των φιλιών τη φωτιά

Μη τρέχεις σ' ανθολόγια να βρεις τα παρήγορα,

Διώχνουν τις ντροπές τρικυμιών στη λαλιά.

Τι γλύκα ,τι ζάλη,λιβάδια με

χρώματα!

Γέφυρες συζήσης σαν βράδυ ερωτικό,

Τι προίκα αγάπης,πηγάδια μ' αρώματα

Έμπειρες κινήσεις, διαμάντι φλογερό.

Λευτέρης ΣιώμοςΚ/127 δ π.ελ .