"Ονειρογραφίες" 🌹

Άλλη μια νύχτα κύλησε

σιωπηλά

άλλη μια μέρα ρόδισε

στον ορίζοντα

κι εγώ σ’ αγαπώ

και σου γράφω

άλλη μια μέρα που

χάθηκες

όμορφη μούσα της νύχτας

Στων βραδιών τη σιωπή

ποιητές σε υμνούν

χαράζουν την όψη σου

στα μάγουλα των άστρων

φως και σκιά η μορφή σου

σιγανή φωτιά το άγγιγμά

σου

χάδι το χάδι

σταγόνα τη σταγόνα

στάζει η νύχτα πάνω μου

και σε γεννά ξανά

Σαν κύμα που σβήνει

και πάλι γυρνά

σε βρίσκω

πού να σε βρουν

αστερισμέ

στα βάθη της νύχτας

χλωμή μου κόρη

άπιαστη πνοή

άλλη μια νύχτα

σε περίμενα

ψυχορραγώντας

κι έσβηνα ένα ένα

τ’ αστέρια

μην σε χάσω

στο φως τους

Αχ να σε έβλεπα πρωί

στην κόκκινη αυγή

καθώς επιστρέφεις

στους γκρίζους σου

κήπους

ψυχή που πετάς

μα κάθε αυγή λυγίζεις

γυρνάς σε τόπους

άχρωμους

σε βράχια

θαλασσοδαρμένα

σε ακρογιαλιές έρημες

σε κορυφές λευκές

εκεί που ο άνεμος θυμάται

ψυχή που φεύγει

μα πάντα γυρνά

Σαν άνεμος νυχτερινός

που δεν κρατιέται

σε ζητώ

ονειροφάνταστη ομορφιά

στο φεγγαρόλουστο

στερέωμα

ξεκόβεις απ’ το σώμα σου

σαν ψίθυρος φωτός

απαλή καμπύλη η μορφή

σου

λυγερό κύμα το βάδισμά

σου

στους κήπους με τα

γιασεμιά

αφήνεις άρωμα σιωπής

σαν μνήμη που δεν έσβησε

μα κάθε αυγή

γυρνάς ξανά

στους γκρίζους τόπους

εκεί που μαράθηκαν οι

κήποι

κι άσπρισαν τα όνειρα

τα γιασεμιά σωπαίνουν

κι η μορφή σου χάνεται

κι εγώ

ανάμεσα νύχτα και αυγή

σε καρτερώ

γιατί υπάρχω

μόνο όταν σε ονειρεύομαι

και σβήνω

όταν γυρνάς στο φως

δύο κόσμοι

μια ψυχή

μια απουσία

μια ζωή

© Αντώνης Περδικάρης 🌹

Από την ποιητική συλλογή

Ονειροκατασκευαστής