Γολγοθάς χωρίς Ανάσταση 🪽

Δεν ανήκει πια

στον ανοιξιάτικο ήλιο

στην ψυχή του φώλιασε

βαθύς χειμώνας

Η προσπάθειά του

να κρατηθεί στο φως

σβήνει αργά

μονότονα

Νιώθει τα χέρια

ακρωτηριασμένα

να μην μπορούν

να πιαστούν από κλαδί

βλέπει τα πόδια

μαρμαρωμένα

να μην μπορούν

να κάνουν βήμα προς τη ζωή

Το σκοτάδι του χάους

τον πλησιάζει

κι απ’ τον γκρεμό

δεν βρίσκει σωτηρία

Σαν σκιές περνούν

τα περασμένα

και τον πληγώνουν

Δεν αντέχει άλλο

Γολγοθάς

Χωρίς Ανάσταση

φωνάζει

Σαν πέτρα σιωπηλή

κλείνει τα μάτια

και δέχεται

το ψυχρό φιλί

του θανάτου

Μα τότε

μια αχνή λάμψη φωτός

ανασαίνει μέσα του

και σπάει το σκοτάδι

σε ψίθυρο ελπίδας

πως ο πόνος

θα μεταμορφωθεί

και ο δρόμος

θα οδηγήσει ξανά

σε έναν Γολγοθά

με Ανάσταση

Λαμπρινή Ζαφείρη 🪽