Οι ποιητές...

Φτωχοί περιπατητές,

απόμακροι, λιτοί,

με ξηλωμένα παντελόνια,

με ροζιασμένα χέρια,

με μάτια αστραπής.

Συχνά νυχτοπερπατούν σε καπηλειά

με φωτεινές λάμπες,

με απαλή μουσική,

δάκρυα ανεξίτηλα,

γέλια εκκωφαντικά

κι ακράτεια μελάνης

σε αιώνιους πάπυρους

με υπογραφή.

Θαυμάζουν όλοι

μόνο την έμμετρη

και θεία έμπνευσή τους

κι όχι τις ζωές τους.

Κατερίνα Ραμανδάνη 🌹