Άνοιξη...

Μπήκες απο λάθος πόρτα,

φτιαγμένη από μπετόν,

γεμάτη από συνθήματα ανορθόγραφα,

μπήκες...

ντυμένη με ένα φόρεμα

μακρύ, τσαλακωμένο,

μισοβρεγμένο, άχρωμο,

με δύο διαφορετικές γόβες.

Άνοιξη,

σκόνταψες και κτύπησες

στα πόδια μόλις μπήκες,

σε παρέσυρε το πλήθος

που απλά κραύγαζε,

δεν έγινες αντιληπτή,

βρήκες ένα κορμό δένδρου,

και κάθησες

ακόμα εκεί βρίσκεσαι,

και περιμένεις,

κάνεις δυο με τέσσερα βήματα,

όταν ο ήλιος βυθιστεί

λίγο στα μάτια σου,

έχεις ακόμη χρόνο ζωής,

οι αμυγδαλιές ανθίζουν,

κάποιοι θαρραλέοι κλέβουν λεπτά από την ώρα ,

τρέχουν στους κάμπους

και βλέπουν της ψυχής σου

τα λουλούδια,

Άνοιξη,

άγνωστος ιός φταρνίζεται

και γεννά άλλους ιούς,

τον κτυπούν με όσα όπλα

μπορούν,

ένας εμπόλεμος ιός,

ορατός και αόρατος,

ψήφος ενότητας,

ψήφος διχασμού,

ζούμε παραλογα ,

αναπνέουμε παράλογα.

Κατερίνα Ηρακλέους 🌹