Νυχτερινά κουβεντολόγια

(αφιερωμένο στον βιβλιοπώλη πατέρα μου)

Κομμάτια της μνήμης,

σκόρπια·

ένα παζλ ημιτελές.

Σα να ζωντανεύουν

πρόσωπα λατρεμένα,

ουράνιες ενώσεις.

Μειδιάματα υπόσχεσης

ανεμίζουν….

λόγια αερικά.

Νοσταλγικές στιγμές

μικρής ζωής.

Βιβλία σωρός

καταφύγιο ψυχής.

Μυρωδιά χαρτιού

με ανάμιξη καφέ,

νυχτερινό κουβεντολόϊ

με τον Αλεξανδρινό.

Άπαντα τα ευρισκόμενα.

Κι ο Ήλιος ο Ηλιάτορας,

παρέα με τα Ρω του Έρωτα,

ο Ζορμπάς σε πάλη

με τα πρέπει των επιλογών.

Κι η φωτογραφία,

απόδειξη της νεότητας

που πέρασε…

μα δεν έσβησε.

Μόνο που ασπρίσαν

τα μαλλιά σου.

Μαρία Καραθανάση 🌹