Λέξεις αγάπης

Έξω χιονίζει.

Η Άνοιξη έρχεται, της είπαν.

Προχώρησε μέχρι την ντουλάπα,την άνοιξε και άρχισε να μουρμουρίζει ανάμεσα στις ζακέτες και τα πανωφόρια.

Δεν τα πήγαινε και τόσο καλά με τις εποχές.

Οι αναμνήσεις κάθε μίας την έπνιγαν.

Μονάχα η θάλασσα δεν την έπνιγε ποτέ, γιατί δεν είχε εποχές.

Είχε μονάχα φουρτούνες, θυμό,γαλήνη και σιωπή.

Έκλεισε την ντουλάπα, έσκυψε πήρε τη σιωπή, τη φόρεσε και βγήκε.

Χειμωνας είναι ακόμα...ψέλλισε.

Έβαλε την Άνοιξη στη μασχάλη, χαμογέλασε στην αμυγδαλιά που συνάντησε στο δρόμο και κατηφόρισε προς το ησυχαστήριο της.

Έριξε λίγο χιόνι στο γαλάζιο και άφησε τον ήλιο να ζεστάνει τα χέρια της.

Σώπασε...

Δεν είχε τίτλο να βάλει

Ξέχασε τις λέξεις στη τσέπη του πανωφοριού.

Τις τσαλάκωσε με τις μαργαρίτες που είχε στη τσέπη ξεχασμένες.

Σηκώθηκε να φύγει ψιθυρίζοντας...

Αύριο πάλι...

θα επιστρέψω με λέξεις

που γράφουν ΑΓΑΠΗ!

Σωτηρούλλα Χατζηκωνσταντή Τζιαμπουρή 🥀 🌹 ❤️