Κρινάκια του Οκτώβρη

Κυριακή πρωί ε,ναι πίνεις ποιο χαλαρά τον καφέ σου και εκεί σου έρχεται η ιδέα σαν αστραπή στην σκέψη.

Οκτώβρης τα αγαπημένα μου κρίνακια ναι ναι μια βόλτα και μαγικές στιγμές , ώρες μπορείς να περπατάς!

Φτάνοντας ένα χαλί απλώνονταν - η καρδιά, γεμίζει συναισθήματα κι αυτά τα μικρούλια κρίνακια και κυκλαμινάκια, λες και τρόμαξαν μόλις πλησίασα λες και έτρεχαν να κρυφτούν μες στις σχισμές των βράχων μες στου θάμνους...

Κάτω από μεγάλες πέτρες!

Τι ομορφιά!

Μα όταν άνοιξα την αγκαλιά μου λες και κατάλαβαν πως δεν θα τα πείραζα και όλα έτρεξαν να μπουν σπρώχνοντάς το ένα το άλλο !....

Για να προλάβουν όλα!

Εδώ !εδώ !θα είμαι θα καθήσω μαζί σας ! Θέλω να σας δω να σας χαρώ θα παίξουμε...

Δεν πρόλαβα να τελείωσω την λέξη και άλλα σκαρφάλωσαν στην πλάτη μου στο κεφάλι μου.

Είναι ωραία να παίζουμε μαζί!.

Κάθησα σε ένα βραχάκι και όλα όλα γύρω μου πανδαισία, τα μικρά μου!

Έγιναν ματσάκια, όχι όχι δεν μπορώ να σας πάρω μαζί μου ....όμως θα ξανάρθω να είσαστε εδώ θα ξανάρθω,η αλήθεια ήταν ότι δεν ήθελα να τα αφήσω μα έπρεπε να φύγω...

Πόσο γεμάτη ήταν η ψυχή μου ,η καρδιά μου η αγκαλιά μου!

Πως να τα κρατήσω όλα για μένα!

Ναι!ναι!θα σας χαρίσω και σε εσάς φίλοι μου αν και θα ήταν όμορφο να τα δείτε από κοντά!

Μυρωδάτο απόγευμα!

Καιν απο όλα αυτά που είδατε δεν πάτησα και δεν έκοψα κανένα!.

Νίκη Σιγάλα