top of page

"Θα ξυπνώ κάθε πρωί γιατί υπάρχεις εσύ"



Η νύχτα ακροπατώντας

προχωρεί

σε ασημιά κι εφήμερη

φεγγαρογραμμή

Η λαχτάρα σπαρταριστή

στη σκέψη ακροβατεί

Αν σε ξανανταμώσω

τ' άλλο πρωί εναγωνίως απορεί



Το κορμί μου κατάστρωμα

αγυάλιστο

σε προσμονή διαρκή

Ένα βελουδένιο άγγιγμα δικό σου

αδημονεί ν' αξιωθεί

Στον καθρέφτη των ματιών σου

τ' ανέγγιχτο είδωλό του

καρποφορόν να ξαναδεί



Με το κεφάλι αναγερτό

αρχίζω να σ' αναζητώ

Μ' αγωνία ουρανομήκη

μ' άηχη φωνή

σε καλώ

Μάντεις ξενόφερτους ρωτώ

Αν γιατί υπάρχεις αγάπη μου εσύ

κάθε πρωί θα ξυπνώ...


Αλίκη Πέϊκου 🌹

Comments


bottom of page