Η παλίρροια της καρδιάς

Πάνω στο κύμα γράφω για αυτά που μας ενώνουν.

Για όσα πέρασαν μαζί του, μέχρι να έρθει το επόμενο να αφήσω το μελάνι σου.

Αυτή η μυρωδιά της ελευθερίας με τράβηξε κοντά σου, η αύρα της ψυχής σου που πάλλεται στο λευκό της σκέψης μου.

Μου λείπεις...

Στα πελάγη της απομόνωσης, ασύνορη η καρδιά αναζητά τη μορφή σου.

Κι αυτή η παλίρροια έρχεται και φεύγει μέσα στα χέρια μου.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος 💦